Thread Rating:
  • 11 Vote(s) - 4.36 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

కుమార్ గాడి కష్టాలు ( ఒరిజినల్ రైటర్)Running

#61

Plz continue and give regular updates
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.
#62

కుమార్‌కి రమేష్‌ పంపిన మెసేజ్‌ చూసినప్పటి నుంచి మనసులో ఏదో గందరగోళంగా ఉంది.

అమ్మ హైదరాబాద్‌కి వస్తోంది.

మామూలుగా అయితే ఈ వార్త విని సంతోషించాలి. చిన్నప్పటి నుంచి కష్టపడి పెంచిన అమ్మ దగ్గరగా ఉంటే అంతకంటే కావాల్సింది ఏముంది? తన కోసం జీవితమంతా కష్టపడిన అమ్మని దగ్గర పెట్టుకుని చూసుకోవాలన్న బాధ్యత కుమార్‌కి లేకపోలేదు.

కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి వేరు.

రూపతో మొదలైన వ్యవహారం ఒకవైపు, జ్యోతితో పెరుగుతున్న ప్రేమ మరోవైపు. వీటన్నిటి మధ్యలోకి అమ్మ వస్తే తన స్వేచ్ఛకు గండి పడటం ఖాయం. ఇప్పటివరకు ఎవరికీ తెలియకుండా నడిపిస్తున్న వ్యవహారాలన్నీ ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడితే పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోవడానికే వాడికి ఇబ్బందిగా ఉంది.

పైగా రమేష్‌ సంగతి వేరు.

వాడికి అమ్మ మీద ఉన్న ప్రేమ, ఆ ప్రేమ వెనక ఉన్న అసలు ఉద్దేశం కుమార్‌కి తెలియనిది కాదు. శారద దగ్గర నేర్చుకున్న ఒక అలవాటు ఇప్పుడు వాడికి బాగా ఉపయోగపడుతోంది. మనుషుల చూపులు, మాటలు, చిన్న చిన్న ప్రవర్తనల్ని బట్టి వాళ్ల మనసులో ఏముందో కొంతవరకు పసిగట్టడం. ముఖ్యంగా కామంతో కూడిన ఆలోచనలైతే పట్టుకోవడంలో కుమార్‌కి మంచి ప్రావీణ్యమే వచ్చింది.

రమేష్‌గాడి మాటల్లో ఆప్యాయత ఉంటుంది. ఆప్యాయతలో చనువు ఉంటుంది. ఆ చనువులో ఇంకేదో ఉంటుంది.

కుమార్‌కి అదే అనుమానం.

కానీ తన స్నేహితుడి మనసులో ఉన్నదాన్ని బయటపెట్టేంత ధైర్యం మాత్రం లేదు. వాడు నిజంగానే అమ్మని ఇష్టపడుతున్నాడా? లేక తనకున్న చనువుని అవకాశంగా మార్చుకోవాలని చూస్తున్నాడా? కుమార్‌కి అనుమానం ఉన్నా, రుజువు లేదు.

అమ్మకి రమేష్‌గాడి ఆలోచనలు తెలిసేటంత సీన్‌ లేదు. చిన్నప్పటి నుంచి చూస్తున్న అబ్బాయి కదా అని వాడి మాటల్ని ఆప్యాయతగానే తీసుకుంటుంది. ఒకవేళ నిజం తెలిసి ఉంటే మాత్రం హైదరాబాదుకి వస్తుందా?

ఈ ప్రశ్న దగ్గరే కుమార్‌ ఆలోచనలు మళ్లీ ఆగిపోయాయి.

అమ్మని దగ్గరికి రమ్మనాలనుకోవడం తప్పా? రమేష్‌గాడి మీద అనుమానం పెట్టుకోవడం తప్పా? అసలు నా బతుకులోకి ఇంకో సమస్య ఎందుకు వచ్చి పడింది?

తన సమస్యలన్నింటికీ సమాధానాలు వెతకడం కంటే, వాటి గురించి కాసేపు మాట్లాడి మనసు తేలిక చేసుకోవడం వాడికి బాగా అలవాటు. అందుకే ఈ ఆలోచనలన్నీ పక్కన పెట్టి ఫోన్‌ తీసుకున్నాడు.

అనాలోచితంగానే శారదకి ఫోన్‌ కలిపాడు.

హైదరాబాద్‌కి వచ్చి కొద్ది రోజులే అయినా, కాకినాడలో గడిపిన ఆ రెండేళ్ల జ్ఞాపకాలు మాత్రం అప్పుడప్పుడూ వాడిని వెనక్కి లాగుతూనే ఉన్నాయి. అందులోనూ శారదతో ఉన్న చనువు వేరే లెవెల్‌. తిట్టినా తిట్టించుకున్నా నాలుగు గోడల మధ్యనే అన్నట్టు ఉంటుంది తనతో వ్యవహారం.

శారదతో మాట్లాడేటప్పుడు ఏదీ దాచాల్సిన అవసరం లేదనిపిస్తుంది కుమార్‌కి. తన బాగోతాల్ని చెప్పుకోవచ్చు, ఆమె బూతుల్ని వినొచ్చు, మధ్యలో ఒకరినొకరు ఆడిపోసుకోవచ్చు. అదే వాళ్లిద్దరి మధ్య ఉన్న చనువు.

ఫోన్‌ రెండు మూడు రింగుల తర్వాత ఎత్తబడింది.

శారద: హలో కుమార్! ఎలా ఉన్నావురా.. సోమవారం గుర్తొచ్చానేంటో?

కుమార్: బాగానే ఉన్నా అక్కా.. చాలా క్యాసువల్ కాల్.

శారద: నా ప్రతీ బొక్కా దెంగి అక్కా అంటావేంట్ర దద్ది?

కుమార్: హహ్హహ్హ.. బావ పక్కన ఉన్నాడేమో అని కవరింగ్ లేవే..

శారద: ఓహో! మీ బావ మామూలుగానే గుడి, మడి అని పొతాడు. ఇంక సోమవారం ఇంట్లో ఎందుకు ఉంటాడురా. అయినా పక్కన ఉంటే నేను తమ్ముడూ అనాలి గానీ నువ్వెందుకు అక్కా అనటం? నీ మాట ఆయనకి ఎలాగూ వినపడదు కదా!

కుమార్: అబ్బా.. కరెక్టే.. ఇందుకే కదా రంకు నేర్చిన ఆడది బొంకు నేర్వదా అన్నారు. ఇంతకీ ఎలా ఉన్నయి నా బొక్కలు?

శారద మాటల్లోని వెటకారం కుమార్‌కి కొత్తేమీ కాదు. ఆమెతో మాట్లాడటంలో ఉన్న సరదా అదే. మొదట పలకరింపులు, వెంటనే బూతులు, ఆ తర్వాత అసలు విషయానికి రాకముందే ఒకరినొకరు ఆట పట్టించుకోవడం.

శారద కూడా వాడి గొంతు వినగానే ఏదో పని మీద ఫోన్‌ చేశాడని కాకుండా, తనని ఆట పట్టించడానికి వచ్చాడని అర్థం చేసుకుంది.

శారద: ఓయబ్బో నా బొక్కలమీద మనసు మళ్ళిందా? వచ్చి చూసుకో మరి అయితే. నేనేమన్న వద్దన్నానా? వచ్చి ఎప్పుడు దెంగుతావా అనే నా ఆరాటం కూడా. నువ్వేంట్రా అంటే వీకెండ్ కి కూడా రాకుండా అక్కడే కొత్త పూకుల వేట అని నన్ను వదిలేశావ్! ఆదివారం వస్తానన్నావ్. ఎగదొబ్బావ్!!

కుమార్: అంటే అదీ..

శారద: నాంచొద్దు.. ఛెండాలంగా ఉంది. మహా అంటే రూపని దెంగేసి ఉంటావ్. నాకు ఇస్తానన్న ఆదివారం ఆ ముండకి సమర్పించావ్ అన్నమాట!

కుమార్‌కి నవ్వొచ్చింది. తాను చెప్పకపోయినా శారద ఊహించేసిందంటే ఆశ్చర్యమేమీ లేదు. వాడి బుద్ధి ఎక్కడికి పోతుందో ఆమెకి బాగా తెలుసు. కాకినాడలో ఉన్నప్పటి నుంచీ వాడి అలవాట్లను దగ్గరగా చూసింది కదా!

కుమార్‌ పకపకా నవ్వాడు.

కుమార్: నిన్ను కాదే అనాల్సంది. నీ దగ్గరకూడా సిగ్గు పడ్డాను చూడూ.. తప్పు నాదేలే!

శారద: నా గుద్ద ఇస్తా అంటే దాని పూకు కోసం ఉండిపోయావ్. సరేలేగానీ బాగా అయ్యిందా కార్యం?

కుమార్: ఏమో అనుకున్నాగానీ రూప కూడా బాగా కాకమీదే ఉంది తెలుసా. గుద్ద ఇచ్చేసింది మొదటిసారే! తన మొగుడిమీద ఉన్న కోపం నా మొడ్డకి ఉపయోగపడింది.

శారద: నీకు తెలియనివారా మా ఆడాళ్ళ బాధలు. కంచంలో నిండుగా పెట్టే మొగుడు, మంచంలో నాగా పెడితే ఇలాగే గుట్టుగా సుఖపడాలి మరి. నీలంటి లంజాకొడుకులు పండగ చేసుకుంటారు మధ్యలో.

శారద నవ్వుతూనే మాట్లాడింది. కానీ రూప గురించి మాట్లాడేటప్పుడు ఆమె గొంతులో చిన్న మార్పు వచ్చింది. భర్త నిర్లక్ష్యం చేసే ఆడవాళ్ల బాధ ఆమెకి తెలియనిది కాదు. బయటకు ఎంత సరదాగా కనిపించినా, ఇంట్లో తమ కోరికల్ని పక్కన పెట్టుకుని బతికే స్త్రీల గురించి ఆమెకి స్వీయ అనుభవమే మరి!

అయితే ఆ బాధల్ని అర్థం చేసుకోవడం ఒక ఎత్తైతే, కుమార్‌ వాటిని తనకి అనుకూలంగా మార్చుకోవడం మరో ఎత్తు..

కుమార్: అబ్బ..ఎన్నళ్ళయ్యిందో తెలుసా.. ఇలా బూతులు విని. ఫోర్మల్ గా మాట్లాడి, విని చిరాకు దెంగుతోంది ఇక్కడ.

శారద: నా తిట్లలో హాయి వెతుక్కుంటున్నావంటే నీ బతుకు ఎంత దరిద్రంగా తయారైందో అర్థమవుతోంది. సరే, చెప్పు. ఉద్యోగం సరిగ్గానే చేస్తున్నావా? పనిచేసి నాలుగురాళ్ళు సంపాదిస్తేనేరా పనిమనిషి అయినా పైటజార్చేది. అది మర్చిపోకు.

శారద ఒక్కసారిగా ఉద్యోగం గురించి అడిగేసరికి కుమార్‌ నవ్వు మరింత పెరిగింది. తనని తిడుతూనే ఉద్యోగం గురించి అడగడం ఆమెకే చెల్లింది.

కుమార్: ఉద్యోగం బాగానే చేస్తున్నాను. ఆఫీసులో కూడా అందరూ బాగానే ఉన్నారు.

శారద: నువ్వు బాగున్నావా అని అడిగితే అందరూ బాగున్నారని చెబుతున్నావేంటి రా? ఆ కుర్రముండ జ్యోతి కాకుండా ఇంక ఎవత్తినైనా కెలికావా?

కుమార్‌ కాసేపు ఫోన్‌ చెవికి అదుముకుని నవ్వుకున్నాడు. హైదరాబాద్‌కి వచ్చినప్పటి నుంచి ఆఫీసు విషయాలు శారదకి చెప్పకపోవడం మంచిదని అనుకున్నాడు. కానీ ఆమె అడిగిన తీరు చూస్తే ఏదీ దాచలేనట్టుంది.

కుమార్: నీకెలా తెలిసిపోతాయే లంజా అన్నీ అలా? రవళి అని మా టీంలీడర్. చూస్తోంటే అది కూడా పగలదెంగించుకునేవరకూ ఆగేలా లేదు. ఒంగి ఒంగి చూపిస్తోంది దాని సళ్ళు. అన్నీ కుదిరి దాని బులబాటం తీర్చేస్తే, పని కూడా తగ్గించుకోవచ్చు.

శారద: సాగుతోందిరా నీకు అలా.. ఇక్కడ నేను పస్తులు ఉంటే నీకేమో మల్టిపుల్ ఛాయిస్లు..మీ అమ్మ అడిగినట్టు పెళ్ళి చేసెయ్యలి నీకు. మొన్న చెప్పిన సంబంధం ఫొటో రేపో మాపో వస్తుంది నాచేతికి. పిల్లని నేను చూశా.. వాటంగా నీకు సరిపొయేలాగానే ఉంటుంది. ఆ జ్యోతి విషయం త్వరగా తేల్చుకో. ప్రేమ..పెళ్ళి లాంటి ఆశలు ఉంటే ముందే చెప్పి తగలడు. లేకపోతే మాట పోతుంది మీ బావది.

పెళ్లి విషయం వచ్చేసరికి కుమార్‌కి ఆసక్తి పెరిగింది. శారద చెప్పిన సంబంధం గురించి అప్పుడే మర్చిపోయినట్టున్నాడు. ఇప్పుడు గుర్తొచ్చింది. తనకోసం అమ్మ సంబంధాలు చూస్తోందని తెలుసు. శారద కూడా అదే పనిలో పడిందని చెప్పింది. కానీ ఆ అమ్మాయి ఫొటో రేపో ఎల్లుండో వస్తుందని చెప్పడంతో వాడి బుర్రలో కొత్త ప్రశ్నలు మొదలయ్యాయి.

కుమార్: అంత బాగుంటుందా పిల్ల? సైజులు ఏంటో?

శారద: నీ కక్కుర్తికి హద్దు ఉండదేమిట్రా.. నేను, రూప, జ్యోతి నీ టీంలీడర్ లంజ.. సరిపోమా? శుభమా అని పెళ్ళి సంబంధం మాట్లడతా అంటే.. కాదు లంజల కొంప ఆంటీ కావాలి అంటావేంట్రా? నిజంగానే నీ ముక్కుకి తాడు వేయాలి.

కుమార్‌కి శారద మాటల్లోని అసహనం కంటే, తనని ఆట పట్టిస్తున్న తీరు ఎక్కువగా వినిపించింది. అయినా పెళ్లి సంబంధం గురించి అడిగిన ప్రతిసారీ ఆమె తన కక్కుర్తిని బయటపెట్టడం వాడికి సరదాగానే ఉంది.

కుమార్: ఏంటే.. ఫిగర్ బాగుందా అని అడిగితే కూడా తప్పేనా? పెళ్ళికి ఫిగర్ బాలేనొళ్ళనే చూడాలా లేక పెళ్ళి చేసుకున్న వాళ్ళని దెంగకుండా ఉండాలా?

శారద: ఈ సన్నాసి కబుర్లే వద్దనేది. అలా దెంగడం మానేస్తే నీ పక్కింటోడికే.. పంగ చాపుద్ది. అవసరమారా నీకు. ఇంతకీ జ్యోతి విషయం చెప్పు. పెళ్ళి చేసుకుని జీవితం మొత్తం దెంగాలనిపించే ఫిగర్ ఆ?

శారద మళ్లీ జ్యోతి దగ్గరికి మాట తీసుకెళ్లింది. తనకి కుమార్‌ బుద్ధి తెలుసు. పెళ్లి సంబంధం గురించి అడిగినా, వాడి మనసు మాత్రం జ్యోతి దగ్గరే ఉందేమోనని అనిపిస్తోంది. అందుకే అసలు విషయం తేల్చాలని చూస్తోంది.

కుమార్: నీయవ్వ తగ్గెదెలే అన్నట్టు ఉంటుంది ఆ గుద్ద. ఇలియానా రేంజ్ తెలుసా.. తనతో ఉంటే టైం కూడా తెలీదు. జాలీగా గడిచిపోతుంది. పగలంతా పనిలో కష్టపడి ఇంటికిచేరేప్పటికి ఎదురుగా ఉంటే ఇంకేం కావాలి అనిపించే అందం. పెళ్ళి చేసేసుకోవాలా అంటే ఏమో తెలీదు మరి.

ఈసారి కుమార్‌ సమాధానం చెప్పేటప్పుడు నవ్వులో కొంచెం తగ్గుదల కనిపించింది. జ్యోతి గురించి మాట్లాడితే వాడికి కేవలం ఆమె అందమే గుర్తొస్తుందా? అలా అయితే, ఆమెతో ఇంటికి చేరాక కూడా ఉండాలనిపించడం, ఆమెతో గడిపిన సమయం గుర్తుకొస్తూ ఉండటం ఎందుకు?

తనకే అర్థం కాని విషయాన్ని శారదకి మాత్రం ఎలా చెప్పగలడు?

శారద: ఎవరో ఒకళ్ళని ఐతే చేసుకోవలి. అదైతే తప్పదు. కమలమ్మ కూడా గట్టిగానే వెతుకుతోంది నీకోసం. ఏదో ఒకటి డిసైడ్ చేసే టైం వచ్చింది రా.

కుమార్: చూద్దాం.. అన్నట్టు అమ్మ కూడా హైదరాబాదు వచ్చేస్తోంది అంట. నా రూమ్మేట్ రమేష్ తీసుకొచ్చేద్దం అని అంటున్నాడు..

శారద: మరీ బాగుంది. నీ అమ్మని నువ్వు కదా తెచ్చుకోవాలి. వాడేంటి?

శారద ప్రశ్న కుమార్‌కి కావాల్సిన చోటే తగిలింది. అసలు ఈ విషయం గురించే మాట్లాడాలని ఫోన్‌ చేశాడు కదా? మొదట్లో తన సమస్య చెప్పాలని అనుకోలేదు. కానీ ఇప్పుడు మాటల్లో మాటగా అసలు విషయం బయటపడింది.

కుమార్: వీడికి చిన్నప్పటినుంచీ మా ఇంట్లో చనువు బాగానే ఉంది. వీడికి ఆడాళ్ళ దగ్గర ఉన్న సిగ్గుకి బెరుకుకి ఏ ముద్దులు గోకుళ్ళు లేవు. మా అమ్మ దగ్గరి చనువుకి ఆవిడతోనే పులిహోర కలిపేద్దం అని అనుకుంటున్నాడేమో. వాడిచూపుల్లో మా అమ్మ మీద కోరిక కొట్టొచ్చినట్టు కనపడుతుంది నాకు. మా అమ్మకే ఏమీ అర్ధం కాదు.

శారద: వారినీ... నీకున్న కంతలకథలకి ఇదో కొత్త కథ కలుస్తుందా ఇప్పుడు?

శారద మాట విన్న కుమార్‌ నవ్వలేదు. తన అనుమానాన్ని ఆమె కూడా ఒక కథగానే తీసుకుంటుందేమోనని అనిపించింది. కానీ వాడికి అది సరదా విషయం కాదు. రమేష్‌ తన స్నేహితుడు. అమ్మ తన జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తి. ఈ ఇద్దరి మధ్య ఏదైనా జరిగితే, అది తనకి ఎలా అనిపిస్తుందో వాడికే తెలియడం లేదు.

కుమార్: కథ అంటావేంటి! వాడి చూపులు చూస్తే నాకు అర్థమవుతోంది. మా అమ్మ దగ్గరికి వచ్చినప్పుడల్లా ఏదో ఒకటి మాట్లాడాలని చూస్తాడు. అమ్మ కూడా వాడిని చిన్నప్పటి నుంచి చూస్తోంది కదా. వాడి మాటల్లో ఉన్నది వేరే ఉద్దేశమని అస్సలు అనుకోవడం లేదు.

శారద: మరి నువ్వేమో వాడి మనసులోకి దూరిపోయి చూసొచ్చావా?

కుమార్: నీ దగ్గర ట్రైనింగ్‌ తీసుకున్నానే నేను! మనుషుల చూపులు, మాటలు బట్టి వాళ్ల బుర్రలో ఏముందో కొంతవరకు పసిగట్టొచ్చని నేర్చుకున్నాను. ముఖ్యంగా కామంతో కూడిన ఆలోచనలైతే మరీ సులువు. రమేష్‌గాడి సంగతి నాకు స్పష్టంగా తెలిసిపోతోంది.

శారద చిన్నగా నవ్వింది. తన దగ్గర నేర్చుకున్నానని కుమార్‌ చెప్పడం ఆమెకి నచ్చింది. కానీ వాడి అంచనా నిజమా కాదా అన్నది మాత్రం ఆమెకి తెలియదు.

శారద: నీకొచ్చిన ఇబ్బంది ఏంటో?

కుమార్: రూప రమ్మన్నా జ్యోతి పిలిచినా అమ్మ ఉంటే కుదరవు కదా. ఇంక నా జీవితం ఆఫ్ణా హాఆఠ్ ఝాఘాణ్ణాఠ్!!

శారద: అంటే?

కుమార్: ఒహ్.. హిందీ రాదు కదా.. నా స్వర్గం నా చేతిలోనే అని. చేతిపని తప్ప ఇంకేం ఉండదు అని.

శారదకి అసలు విషయం అర్థమైన వెంటనే నవ్వు ఆగలేదు. ఇంతసేపూ అమ్మ గురించి, రమేష్‌ గురించి ఏదో పెద్ద సమస్య వచ్చినట్టు మాట్లాడిన కుమార్‌కి అసలు బాధ తన సరదాలకు అడ్డుపడుతుందనే విషయం!

శారద: హహ్హహ్హ.. తమరి బాధ అదా? ఇంకా నువ్వు దేనికోసమో ఏడుస్తున్నావ్ అనుకున్నా కదరా! నీకు అర్ధం కావట్లేదుగానీ ఇదీ నీ మంచికే. వాళ్ళిద్దరు తగులుకుంటే నిన్ను పట్టించుకునేది ఎవరు రా?

కుమార్‌కి కూడా ఆ మాటలోని లాజిక్‌ అర్థమైంది. తనకి కావాల్సింది స్వేచ్ఛ. అమ్మ వస్తే ఆ స్వేచ్ఛ తగ్గుతుంది. కానీ అమ్మ, రమేష్‌ దగ్గరవుతుంటే తనకి కొంత స్వేచ్ఛ దొరుకుతుందేమోనని అనిపించడం మాత్రం ఎంత స్వార్థమో వాడు ఆలోచించలేదు.

కుమార్: కదా.. ఇందుకేనే నువ్వంటే పడిచచ్చేది. నీతో మట్లాడాకా ప్రాబ్లెం కాదు ఇది సొల్యూషన్ అని అర్ధం అయ్యింది. థ్యాంక్స్ నా ముద్దుల లంజ!

శారద: ఫోన్లో ముద్దులకి పడిపోయే రకం కాదురా నేను. కాకినాడ వచ్చి నా పూకు పూజ చేసి నన్ను సుఖపెట్టు. ఎప్పుడొస్తావ్?

శారద మళ్లీ తన పాత ధోరణిలోకి వచ్చేసింది. కానీ కుమార్‌కి మాత్రం ఇంకా చెప్పాల్సిన విషయాలున్నాయి. తన వారాంతపు ప్రణాళికల్ని ఆమెకి చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

కుమార్: అన్నట్టు చెప్పటం మర్చిపోయా.. ఈరోజు రాత్రికి రూప ఇంటికి వెళ్ళాలి. రేపు దాని మొగుడు ట్రిప్పు నుంచి వచ్చేస్తాడు. నాలుగు రోజులు ఆఫీస్లో పనుల్తో గడిపేస్తే ఆదివారం పుణెకి వెళ్ళి జ్యోతి గుద్దపని పట్టాలి. చాలా ఆశగా ఉంది దానికి. సో, నీ దగ్గరకి ఆపై ఆదివారం వస్తా.

శారద: ప్లానింగ్ బాగానే ఉంది. నన్నే పట్టించుకోవటం లేదు. గుర్తుపెట్టుకుంటా రా.. దెంగుతా అని వస్తావ్ కదా. అప్పుడు ముట్టు అయ్యింది అని చెప్పి చాప వేసుకుని పడుకుంటా.

కుమార్: అబ్బో!! ఇలాంటి బెదిరింపులకి బావగారు బాధపడతారేమొ. నేను దర్జాగా నీ గుద్ద దెంగుతా. అయినా నువ్వు ఎప్పుడు దెంగుడికి నో చెప్పాలి చెప్పు!

శారద: కొత్త బొక్కలు వచ్చాకా అలుసైపోయాన్రా నీకు. మీ అమ్మ నిన్ను కనిపెట్టుకుంటుంది అనే ఆశ చచ్చిపోయిందిగానీ ఆ పెళ్ళేదో చేసెస్తే నీ చిలకకొట్టుళ్ళు అవే ఆగుతాయి. చెప్తా వెధవ నీ పని.

శారద చివరి మాటల్లో బెదిరింపు ఉన్నా, కుమార్‌కి ఆమె గురించి బాగానే తెలుసు. వాడు మళ్లీ ఏదో సాకు చెప్పి మాట దాటవేస్తాడని ఆమెకీ తెలుసు. అయినా ఈసారి మాత్రం పెళ్లి సంబంధం గురించి ఆమె పదే పదే ప్రస్తావించింది. అది కేవలం కుమార్‌కి పెళ్లి చేయాలనే ఉద్దేశంతోనేనా, లేక వాడి బాగోతాలు మరీ ముదిరిపోతున్నాయని ఆమెకూ అనిపిస్తోందా?

కుమార్‌కి ఆలోచించే అలవాటు ఉన్నా, ఆలోచనల్ని ఎక్కువసేపు పట్టించుకునే తత్వం లేదు. ఏదో ఒక జోక్‌తో విషయాన్ని పక్కదారి పట్టించేస్తాడు.

ఈసారి కూడా అదే చేశాడు.

కానీ ఫోన్‌ పెట్టే ముందు శారద చెప్పిన రెండు విషయాలు మాత్రం వాడి మనసులో మిగిలిపోయాయి.

జ్యోతి విషయం త్వరగా తేల్చుకోవాలి.

పెళ్లి సంబంధం ఫొటో రేపో ఎల్లుండో వస్తుంది.

మొదటి విషయం వాడికి ఇబ్బందిగా అనిపించింది. రెండో విషయం మాత్రం ఆసక్తిగా అనిపించింది.

అదే కుమార్‌ సమస్య. జీవితంలో ఏది ముఖ్యమో నిర్ణయించుకునేలోపే, కొత్తగా ఆకర్షించే విషయం ఏదో ఒకటి ఎదురవుతుంది.

ఫోన్‌ పక్కన పెట్టిన కుమార్‌ కాసేపు మౌనంగా కూర్చున్నాడు. రమేష్‌ పంపిన మెసేజ్‌ మళ్లీ గుర్తొచ్చింది.

అమ్మ హైదరాబాద్‌కి వస్తోంది.

ఇప్పుడు ఆ వార్త విన్నప్పుడు ఉన్నంత కోపం లేదు. కానీ ప్రశ్నలు మాత్రం అలాగే ఉన్నాయి.

అసలు అమ్మని రానివ్వాల లేక ఏదో ఒక సాకుచెప్పి రాకుండా ఆపెయ్యలా?

వాడి చేతిలో మాత్రం ఏముంది! ఏదైతే అదే చూసుకుందాం అని సరిపెట్టుకోవటం తప్ప! దీనెమ్మా.. ఏదీ సింపుల్ గా ఉండటం లేదు ఈ హైదరాబాదు వచ్చినప్పటినుంచి అనుకుంటూ ఉండగా ఫోన్‌కి మెసేజ్ వచ్చిన సౌండ్.

రాత్రికి మా ఇంటికే వచ్చెయ్యి. మా ఆయన రేపు మధ్యాహ్నానికి వస్తాడు. ఇక్కడినుంచే ఆఫీసుకి వెళ్ళేలా ప్లాన్ చేసుకో

రూప మెసేజ్ చూసిన కుమార్ ముఖంలో చిరునవ్వు. ప్రపంచాన్ని గెలిచేసినంత గర్వం కలిగింది వాడికి.

Social Media Presence

Ping me on Telegram @cherianraju
Like Reply
#63

Nice update bro
[+] 1 user Likes Hrlucky's post
Like Reply
#64

Super update
[+] 1 user Likes appalapradeep's post
Like Reply
#65

Nice update
[+] 1 user Likes Madhu's post
Like Reply
#66

Rupa Jyothi lucky ante veedide
[+] 1 user Likes Sasuke22's post
Like Reply
#67

Too many choices..try to put some clever ideas for kumar otherwise it's going to be a tough time for him
[+] 1 user Likes Milkboy76's post
Like Reply
#68

Nice update andi.. bagundi kumar sharada matalu
[+] 1 user Likes Nani666's post
Like Reply
#69

Excellent update, Rupani convince CHESI Jyoti pelli cheskunta, rendu dorukutayi, kani kumar gadi buddi saripettukonu antondi
[+] 1 user Likes Paty@123's post
Like Reply
#70

Good update
[+] 1 user Likes hemu4u's post
Like Reply
#71

ఆఫీస్ లో సత్యవాణి వేడి చూపులతో, రవళి వాడి మాటలతో తెగ కష్టపడిపోయాడు రోజంతా మన కుమార్. ఆరోజు పని అయ్యిందనిపించుకుని బయలుదేరే టైంకి సైంధవుడిలా రమేష్ కూడా ఊడిపడ్డాడు. ఎలాగూ మర్నాడు ఆఫీసుకి కావాల్సిన బట్టలు తెచ్చుకోవాలి కాబట్టి రమేష్ తో కలిసి అమీర్పేట వెళ్ళాల్సిందే. ఆ బట్టలేవో తీసుకుని హబ్సిగుడ కూడా వెళ్ళాల్సిందే! ఫ్రీగా పూకు దొరికితే ఆమాత్రం కష్టపడలేడా!

ఇంటికి చేరేలోపు బస్సులో రమేష్ గాడి ఉత్సాహం అంతా ఇంతా కాదు కమల రాకని తలుచుకుని. కుమార్ గాడి కంటే వాడే ఎక్కువ ఉవ్విళ్ళూరుతున్నాడు మరి. అన్నీ అర్ధం అవుతున్న కుమార్ గాడు ఏమీ మాట్లాడలేని పరిస్థితి. చేసేదేమీలేక వెర్రి నవ్వు నవ్వటం తప్ప.

రూంకి చేరాకా బట్టలు సర్దుతుంటే రమేష్ గాడు ఎక్కడికి అని మళ్ళీ గొడవ మొదలుపెట్టాడు. తెలిసిన ఫ్రెండ్ అంటే ఈసారి తిట్లు వేరే లేవెల్లో ఉన్నాయి.

కుమార్: ముడ్డి కిందకి పాతిక ఏళ్ళొచ్చాయి. నువ్వెవడివిరా నన్ను తిట్టడానికి. మా నాన్న కూడా ఇలా తిట్టలేదు.

చాలా అనాలోచితంగా నోటివెంట నాన్న ప్రస్తావన వచ్చేసింది.

రమేష్: అసల్లు నాన్న ఉంటే కదా. నీ చిన్నప్పటినుంచి అత్త ఒంటిచేత్తోనే పెరిగావు. అందుకే ఇలా వాగుతున్నావు.

కుమార్: ఐతే.. మా అమ్మ చూసుకోవాలి. రమ్మని చెప్పావు కదా.. వస్తుంది కదా.. తను చూసుకుంటుంది. ఫ్రెండువి ఫ్రెండ్లా మాత్రమే ఉండు. మా నాన్న స్థానాన్ని తీసుకోవటానికి ప్రయత్నించకు.

నిశ్శబ్దం తాండవం చేసింది కాస్సేపు. కుమార్ మాటలు గట్టిగానే తగిలాయి రమేష్కి. కుమార్ కూడా అనవసరంగా పెద్ద పెద్ద మాటాలు మాట్లాడానని తనని తను తిట్టుకున్నాడు మనసులో..

కుమార్: ఒరేయ్! పెద్దగా భూతద్దంలో చూడకు. నీకు ఇవన్నీ పట్టవు కాబట్టి ఏరోజూ చెప్పలేదు. కాకినాడనుంచి వచ్చే ట్రైన్లో ఒక ఆంటీ తగిలింది. నీకు కూడా తెలుసుకదా.. ఆరోజు ప్లాట్ఫాం మీద పరుగులుపెట్టి నంబర్ తెచ్చుకున్నా.. గుర్తుందా?

రమేష్: ఎంత అసహ్యంగా బిహేవ్ చేశావో.. గుర్తుంది. ఐతే ఎంటి?

కుమార్: ఆ ఆంటీ ఇంటికే వెళ్తున్నా. గత రెండు రాత్రుళ్ళు కూడా అక్కడే ఉన్నా.

రమేష్‌గాడికి అర్థం కావటానికే అరనిముషం పట్టింది.

తెలిసిన ఆంటీ. పెళ్లయిన మహిళ. భర్తతో కలిసి ప్రయాణం చేసింది. ఇప్పుడు కుమార్‌ ఆమె ఇంటికి వెళ్తున్నాడా? అదీ వరుసగా రెండు రాత్రులు అక్కడే ఉన్నాడా?
మొదట వాడికి కుమార్‌ ఏదో జోక్‌ చేస్తున్నాడనిపించింది. కానీ కుమార్‌ ముఖంలో కనిపించిన నిర్లక్ష్యమైన చిరునవ్వు చూస్తే విషయం నిజమేనని అర్థమైంది.

రమేష్: అంటే తనే ఇంటికి రమ్మందా.. మొగుడు ఉండి కూడా? దొరికితే చంపేస్తాడు కదరా.. చంపకపోయినా పరువు పోతుంది. అయినా పెళ్ళికి ముందు ఇలాంటివి అంటే పిల్ల కూడా దొరకదు. నా రూంలో ఉండి ఇవన్ని చేస్తే నన్ను కూడా నీలానే అంటారు అందరూ.

కుమార్ పెద్ద నవ్వు నవ్వాడు. రమేష్ ఆడాళ్ళ విషయంలో వీక్ అనుకున్నాడుగానీ మరీ ఇంత దద్ది అనుకోలేదు.

కుమర్: హహ్హహ్హ.. అదే అసలు మ్యజిక్కు రా.. దొరకము. దొరకకుండా ఉండేలా చూసుకునే బాధ్యత ఆ ఆంటీదే. దొరికితే దాని పరువుకూడా పోతుంది. సో, నాకంటే ఎక్కువ జాగ్రత్తలు తీసుకుంటుంది. లక్షసార్లు ఆలోచించాకే నన్ను రమ్మంటుంది. అయినా దాని మొగుడే దానిని సుఖపెడితే, నా మొడ్డ ఎందుకూ? దాని మొగుడికి దొరకము. ఖర్మ కాలి దొరికితే.. మొగుడిమీదే రివర్స్ అయిపోతారురా ఆడాళ్ళు ఇలాంటి విషయాలల్లో!

రమేష్ గాడి కోపం కొంచెం చల్లారింది. అయినా ఇంకా ఏదో సర్దిచెప్పాలనే ఉద్దేశ్యంతో మాట్లాడుతున్నాడు గానీ బుర్ర పనిచెయ్యటంలేదు.

రమేష్: దాని పాపాన అదే పోతుంది అనుకుందాం. నీ భవిష్యత్తు? పెళ్ళి కావాల్సిన వాడివి. ఇలా చెడుతిరుగుళ్ళు అలవ్వటైతే ఎలా రా?

కుమార్: నేనేమీ తాగి చెడిపోవటంలేదురా.. పెళ్ళికి ముందే కొంచెం ప్రాక్టికల్ నాలెడ్జ్ పెంచుకుంటున్నా అంతే.. మొగాడు ఎలా ఉండకూడదో నేర్చుకుంటున్నా. సుఖపడుతున్నా.. దానిని సుఖపెడుతున్నా అంతే. ఎక్కువ ఆలోచించకు. పెళ్ళి తర్వాత చేసే పని ఇప్పుడే చేస్తున్న అంతే!

కుమార్‌ సమాధానం విన్న రమేష్‌ నోరు తెరిచి అతని వైపు చూశాడు. ఇలాంటి వాదన ఎక్కడా ఎప్పుడూ వినలేదు. కానీ ఇంత అమాయకంగా, అంతే ధీమాగా చెప్పడం మాత్రం కుమార్‌కే సాధ్యం.

రమేష్: ఒరేయ్‌, నువ్వు చెప్పేది వినడానికి బాగానే ఉంది. కానీ పెళ్లి తర్వాత నీ భార్య కూడా ఇలాగే ఆలోచిస్తే నీకు నచ్చుతుందా?

ఆ ప్రశ్నకు కుమార్‌ వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు. ఒక్క క్షణం ఆగి, మళ్లీ నవ్వే ప్రయత్నం చేశాడు.

కుమార్: ఇప్పుడు నా భార్య ఎక్కడుందిరా? ముందు పెళ్లి జరగాలి కదా!
రమేష్: ఐతే మాత్రం? ఇవన్నీ కమలత్తకి తెలిస్తే ఎలారా? నీతోటి వాడిని కాబట్టి నన్నూ అలానే అనుకుంటుంది. అదీ మరీ దరిద్రం. ఏదేమైనా ఈ పనులు నువ్వు ఆపేస్తేనే అందరికీ సుఖం.

కుమార్ కి నవ్వు ఆగలేదు రమేష్ భయాన్ని చూసి. తన అమ్మ దగ్గర వాడి పరువు పోతుందా? అదా వీడి అసలు భయం?

కుమార్: ఓరినాయనో! మా అమ్మకి ఎలా తెలుస్తుంది రా అసలు, నువ్వు చెప్తేతప్ప! అయినా అప్పుడు పోయేది నా పరువు. నీకొచ్చిన కష్టం ఏంటో నాకర్ధం కావటంలేదు. అమ్మని తీసుకువస్తే కదా ఇబ్బంది. అసలు తీసుకురాకపోతే ఏ గోలా ఉండదు.

కుమార్ కావాలనే రమేష్ గాడిని ఉడికిస్తున్నాడు. వాడికి అన్నీ అర్ధం అవుతున్నా నోరు తెరిచి రమేష్ గాడి కోరికలగురించి మాట్లాడలేడు. అవతల ఉన్నది సొంత అమ్మ మరి!

కమల హైదరబాదు రాదు అనే అలోచనరాగానే రమేష్గాడి నోటికి ఆనకట్ట పడిపోయింది. వాడి మౌనం కుమార్ గాడికి బలం ఇచ్చేసింది. రమేష్ ని వాడి అలోచనలని ఒంటరిగా వదిలేసి కుమార్ బయలుదేరాడు మరోసారి రూప అందాల్ని ఆక్రమించుకోవటానికి.

రూప ఇంటికి చేరేటప్పటికి తొమ్మిదయ్యింది. వాకిలి తలుపు తెరిచే ఉంచింది రూప. మనోడు రాగనే ఠక్కున మూయటనికి. చక్కగా స్నానం చేసి, స్లీవ్లెస్ బ్లౌజ్తో బొడ్డుకిందకి చీరకట్టి మల్లెపూలతో అపరరతీదేవిలా తయారయ్యింది. బ్లౌజ్ చిరిగిపోవటం, మల్లెలు వాడిపోవటం, చీర నలిగిపోవటం.. షరా మామూలే! మొగుడు పెళ్ళాలే కాదు.. ఎవరు ఎవరితో దెంగించుకున్నా అదేంటో ఓడిపోయేవి వాడిపోయేవి ఇవే!
________________________________________

మరుసటి రోజు ఉదయం మాత్రం కుమార్‌ ఆఫీసుకి వచ్చేసరికి వాడి ముఖంలో అలసట కంటే ఉత్సాహమే ఎక్కువగా కనిపించింది. ఆఫీసులోకి అడుగుపెట్టగానే ల్యాప్‌టాప్‌ తెరిచి పనిలో పడిపోవాలని అనుకున్నాడు. కానీ వాడి దృష్టి మాత్రం మెయిల్స్‌ మీద కాకుండా, ఆఫీసులో ఎవరు ఎక్కడ ఉన్నారన్నదాని మీదే ఉంది. రూపతో రాత్రి గడిపాడు. జ్యోతితో వీకెండ్‌ ప్లాన్లు సరే సరి! మధ్యలో రవళి తనపై చూపిస్తున్న ఆసక్తి ఇంకో కథ.

ఇన్ని వ్యవహారాలు పెట్టుకుని పని కూడా సరిగ్గా చేయాలంటే కుమార్‌కి తన మీద తనకే జాలి వేసింది.

ఏంటో ఈ ఉద్యోగం! జీతం ఇచ్చేది పని చేయడానికి. కానీ ఆఫీసులో పని కంటే ఆడవాళ్లతో వ్యవహారాలే ఎక్కువగా ఉన్నాయి.

అప్పుడే రవళి తన క్యాబిన్‌ నుంచి బయటకు వచ్చింది.

“గుడ్‌ మార్నింగ్‌ టీమ్‌!” అంటూ అందరినీ పలకరించింది.
“గుడ్‌ మార్నింగ్‌ మేడమ్‌,” అంటూ కొందరు సమాధానం ఇచ్చారు.
కుమార్‌ మాత్రం నవ్వుతూ, “గుడ్‌ మార్నింగ్‌ రవళి గారు!” అన్నాడు.

రవళి అతని దగ్గరికి వచ్చి ఆగింది.

రవళి: ఏంటి కుమార్‌? ఈరోజు చాలా ఉత్సాహంగా ఉన్నావే. లాటరీ ఏమైనా తగిలిందా?
కుమార్: లాటరీ తగిలితే ఇంత చిన్న నవ్వుతో సరిపెట్టుకుంటానా మేడమ్‌? ఆఫీసుకే స్వీట్లు తెప్పించేవాడిని.
రవళి: అంటే రాత్రి ఏదో జరిగిందన్నమాట! దేనినో సాధించావన్నమాట! జ్యోతితో చెప్పెయ్యనా?

రవళి నవ్వులో చాలా అర్ధాలే ఉన్నాయి.

కుమార్: ఊరుకోండి రవళిగారూ. జరిగినవన్నీ మీకు చెప్పాలా? మీరు మాత్రం జ్యోతికి చెప్పాలా?

రవళి కొంచెం ఎక్కువగానే నవ్వింది.

రవళి: అబ్బో! మాటలు బాగానే నేర్చుకున్నావు. పాపం జ్యోతి.. పడక పడక నీకు పడింది. అయినా మీ పర్సనల్ విషయాలు నాకు దేనికి. పని మాత్రం ఎగదొబ్బకుండా చెయ్యి. లేకపోతే చాలా కష్టపడతావ్.
కుమార్: అదేమీ లేదండీ. అన్నీ మామూలే! దేని సంగతి దానిదే. మీరన్నట్టు మీ పని మీద మాత్రం ఫుల్లు ఫోకస్ పెడుతున్నా.. మీరే చూస్తున్నారు కదా.. ఆ పైన మీ దయ.. నా ప్రాప్తం!
రవళి: మంచిది! ఎంత ఫోకస్ పెడుతున్నావో చూస్తున్నాలే!
కుమార్: మీరు దగ్గరుండి పని చేయిస్తే నేను మాత్రం ఎక్కడికీ పోతాను చెప్పండి.

రవళి నవ్వుకుంటూ వాడి వైపు ఓ చూపు విసిరి తన క్యాబిన్‌ వైపు నడిచింది గుద్ద ఊపుకుంటూ. క్యాబిన్ వరకు చేరి తన పిర్ర మీద ఒక చేయి వేసి ఇంకో చీతితో డోర్ తెరుస్తూ కుమార్ వంక చూసింది. వాడు తననే చూస్తున్నాడని కంఫర్మ్ చేసుకున్నాక మెత్తగా తన పిర్రని తనే చిన్నగా పిసుక్కుని లోపలకి దూరింది.

అప్పటివరకు వాళ్ల మాటలు వింటున్న సత్యవాణి ముఖం అప్పటికే మాడిపోయిన టమాటాలా తయారైంది. తనలో తనే గొణుక్కోవటం మొదలు పెట్టింది.

సత్యవాణి: ఆఫీసుకి వచ్చేది పని చేయడానికా, ఇలా సరసాలు ఆడుకోవడానికా?

కుమార్‌ విన్నాడు. విన్నవాడు ఊరుకోడు కదా!

కుమార్: ఏమన్నారు సత్యవాణి గారు?”
సత్యవాణి: నేనేమంటాను. ఏమీ అనలేదు. అయినా నేను ఏమన్న అంటే మాత్రం పట్టించుకునే వాళ్ళెవరు?
కుమార్: అలా మీలో మీరే మాట్లాడుకోకపోతే వినపడేలా చెప్తే అర్ధం అవుతుంది.
సత్యవాణి: మీరు మీ పని చూసుకోండి. నా గురించి వదిలెయ్యండి.
కుమార్: అయ్యో! అలా చిరాకుగా ఉండేబదులు కొంచెం నవ్వితే ఇంకా బాగుంటుందని చిన్న సలహా ఇచ్చాను. తర్వాత మీ ఇష్తం!
సత్యవాణి: మీ సలహాలు మీ దగ్గరే పెట్టుకోండి.

అంటూ సత్యవాణి తన కంప్యూటర్‌ వైపు తిరిగిపోయింది. కుమార్‌ మనసులో నవ్వుకున్నాడు. ఈమెకి సలహా ఇచ్చినా కోపమే. మగాళ్ళంటే చాలా తక్కువగా చూస్తుంది. ఎవడో బాగా వాడేసి వదిలేసి ఉంటాడు. దీనిని కూడా వాడేశారంటే లోకం చాల కక్కుర్తిలో ఉందన్నమాట!

చేసేదేమీలేక కుమార్‌ సత్యవాణి ఆలోచించడం మానేసి, తన పని మీద దృష్టి పెట్టాడు.గంటా గంటన్నర ఎలా గడిచిందో కూడా తెలియలేదు. రవళి ఎప్పుడు వచ్చిందో కూడా పట్టింపులేనంతగా పని చేశాడు కుమార్.

రవళి: కుమార్‌! పని పూర్తయిందా?
కుమార్‌: దాదాపు పూర్తయింది మేడమ్‌.
రవళి: దాదాపా? ఆఫీసులో దాదాపు అనే పదానికి జీతం ఇవ్వరు తెలుసా?
కుమార్‌: అందుకే మేడమ్‌, మిగతాది కూడా పూర్తి చేసి జీతానికి న్యాయం చేస్తాను.
రవళి నవ్వింది.
రవళి: ఇంకేమి మిగిలి ఉన్నాయి?
కుమార్: ఆ యూసర్ డాటా ని రీడ్ ఓన్లీ చేసేస్తే మొత్తం అయిపోయినట్టే అండి. జస్ట్ 2 మినిట్స్.
రవళి: గుడ్. ఆడుకు దొబ్బుతున్నట్టు కనపడ్డా పని కూడా బాగానే చేసెస్తున్నావ్.

కుమార్ నవ్వుతూ పాత పాట ఒకటి ఎత్తుకున్నాడు.. "ఆడుతు పాడుతు పనిచేస్తుంటే అలుపూ సొలుపేమున్నది..ఇద్దరమొకటై చేయి కలిపితే ఎదురేమున్నది"

రవళి కూడా నవ్వుతూ కుమార్ చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని మెల్లగా పిసుకుతూ తనూ పాడింది "మనకూ కొదవేమున్నది". వాళ్ళమధ్య నడుస్తున్న ఈ బాగోతం వాళ్ళకి మాత్రమే అర్ధం అవుతోంది. కాస్త ప్రైవసీ దొరికితే ఇద్దరు ఓపెన్ ఐపోతరని కుమార్ గాడికి అర్ధం కాకపోలేదు. ఈసారి ఒంటరిగా దొరికితే రవళి సళ్ళు పిసికెయ్యటమో లేక ఒక తడిముద్దు పెట్టెయ్యటమో చేసేసి డీల్ సెట్ చేసెయ్యలని ఫిక్స్ ఐపోయాడు. తన చూపుడువేలితో రవళి అరచేతిలో సన్నగా గోకి తన చేతిని వెనక్కి తీసుకుని నోట్లో పెట్టుకుని చీకాడు. రవళి సిగ్గుతో నాలుగు వంకర్లు తిరిగిపోయింది.

రవళి: నిన్ను ప్రైవేఅట్ గా పిలిచి పని చేయించుకోవాలేమో!
కుమార్‌: పిలవండి మేడమ్‌. పని ఉంటే తప్పకుండా వస్తాను.
రవళి: పని లేకపోతే?
కుమార్‌: అప్పుడు కూడా వస్తాను. కానీ అది ఆఫీసు టైమా కాదా అనేది ముందే చెప్పాలి మరి.

రవళి నవ్వుతూ తల ఊపింది.

రవళి: నువ్వు మారవురా కుమార్‌!
కుమార్‌: మారిపోతే సుఖపడలేము రవళిగారూ.
రవళి: అదీ నిజమే. నీ పాటలో పడి అసలు విషయం మర్చిపోయా.. ఈరోజు జ్యోతితో ఒక కాల్‌ ఉంది. లంచ్ చేసి 2 గంటలకి కి సిద్ధంగా ఉండండి. సత్యవాణీని కూడా తీసుకుని నా క్యాబిన్ కి వచ్చేయ్!

ఏదో కుక్క వెనక పడినట్టు పరుగులాంటి నడకతో తన క్యాబిన్ దగ్గరకి వెళ్ళిపోయింది రవళి. మళ్ళీ అదే పోస్.. ఒక చేత్తో క్యాబిన్ డోర్.. మరొక చేత్తో తనని తానే నలిపేసుకోవటం. కాకపోతే ఈసారి చేయి పూకు మీద వేసింది. తిరిగి కుమార్ వంక చూస్తూ తన చేతిని వాసన చూసుకుంది, కుమార్ గోకిన చోట. కుమార్ గాడు కాస్త గట్టిగానే నిట్టుర్చాడు.

కుమార్: అబ్బా.. వాణీగారూ.. 2 గంటలకి కాల్ అంట.
సత్యవాణి: వినపడింది. ఛండాలం అంతా కనపడింది కూడా.. ఆఫీస్ లా లేదు ఇది.
కుమార్: చూశేశారా? ఐనా ఏమి ఉపయోగం. పదండి లంచ్ కి పోదాం.. ఆడుతు పాడుతు పనిచేస్తుంటే అలుపూ సొలుపేమున్నది..
________________________________________

రమేష్ కూడా వచ్చి కూర్చున్నాడు క్యాంటీన్ లో కుమార్ సత్యవాణీలతో పాటు. క్రిందటిరోజు ఉత్సాహం వాడిలో లేదు. అలాగని నిరుత్సాహమూ లేదు. అసలు ఏమి అలోచిస్తున్నాడో కూడా అర్ధం కాలేదు కుమార్ కి. కుమార్ మాత్రం మాంచి సరదా మూడ్లో ఉన్నాడు. రమేష్ ని ఇలా చూస్తుంటే ఇంకా కెలకాలని మాత్రం అనిపిస్తోంది. లంచ్ అయ్యి తిరిగి డెస్క్ దగ్గరికి వెళ్ళేటప్పుడు మాత్రం అతికష్టం మీద మాట్లాడాడు రమేష్.

రమేష్: రాత్రికి వస్తున్నావా రూంకి?
కుమార్: ఆ వస్తున్నా. "నిన్ను వదిలి పోలేనులే.. అదీ నిజములే"

మాటలబదులు పాటలు పాడుతున్న కుమార్ ని చూసి నవ్వుకుంటూ రమేష్ తన సీట్ దగ్గరికి వెళ్ళిపోయాడు. కుమార్ ఆ పాటని హం చేస్తూ సత్యవాణి వైపు చూస్తే ఆమె మాత్రం కొయ్యబారిపోయి ఉంది. సైగలతోనే ఏమయ్యింది అని అడిగాడు కుమార్. చాలా చిన్నగొంతుతో మరెవరికీ వినపడకుందా ఆమె మాట్లాడింది.

సత్యవాణి: చీ కామాంధుడా..మగాళ్ళని కూడా వదలవా నువ్వు?

కిందపడి నవ్వటం కుమార్ వంతు అయ్యింది.
________________________________________
రెండు గంటలకి రవళి కాల్‌ పెట్టింది. జ్యోతి అవతల లైన్‌లోకి వచ్చింది.
జ్యోతి: హలో రవళి మేడమ్‌!
రవళి: హాయ్‌ జ్యోతి! గుడ్‌ ఆఫ్టర్నూన్. కుమార్‌ కూడా ఇక్కడే ఉన్నాడు. సత్యవాణి కూడా..
కుమార్‌: హై GD..

ఆ మాట అన్నవెంటనే కుమార్ నాలుకకరుచుకోవటం, అవతలినుండి జ్యోతి షటప్ అని అరవటం సెకన్లలో జరిగిపోయాయి. ఆ తర్వాత నిశ్శబ్దం. రవళి కల్పించుకుని మాట్లాడాల్సి వచ్చింది.

రవళి: ఏంటది. ఏదో అన్నాడు వీడు. నాకు అర్ధం కాలేదు.
జ్యోతి(చిరాకుగానె): ఏమీ లేదు మ్యాడం. వాడికి నోటి దురద ఎక్కువ అయ్యింది.

పక్కనున్న సత్యవాణి ఏదో సాధించినదానిలా కుమార్ వంక చూస్తూ

సత్యవాణి: GD.. GD అన్నాడు.. Yes.. GD అనే అన్నాడు.

మళ్ళీ నిశ్శబ్దం. ఈసారి రవళి కూడా మాట్లడాలనుకోలేదు. జ్యోతికి తప్పలేదు. సిగ్గుతో చచ్చిపోతున్నా కాల్ కంప్లీట్ అవ్వకుండా వెళ్ళలేదు పాపం. ఎప్పుడెప్పుడు పారిపోదామా అనే అలోచనతో మాట్లాడింది. గొంతులో సిగ్గు అందరికీ అర్ధం అవుతోంది.
జ్యోతి: వాణీ.. ప్లీజ్.. ఆపు. లెట్స్ గెట్ టు వర్క్.
రవళి: యెస్ ప్లీజ్. నువ్వు పంపిన మొత్తం రిక్వైర్మెంట్స్ కంప్లీట్ అయ్యాయి. ఆ లెగసీ డాటా రీడ్-ఓన్లీ కూడా చేశేశాం. టెస్ట్ చేసి పబ్లిష్ చేశేశ్తాం.
జ్యోతి: త్యాంక్స్ మ్యాడం.. నెక్స్ట్ మాడ్యూల్ న్యూ యూసర్ రెజిస్ట్రేషన్. దీని రిక్వైర్మెంట్స్ రేపు ఇస్తా అన్నడు క్లైంట్. సో, ఈ రోజుకి పెద్దగా పని లేదు మ్యాడం. ఈ టెస్టింగ్ చేయాలి అంతే..
రవళి: ఓకే! సత్యవాణి విల్ టెస్ట్ ఇట్ అండ్ అప్డేట్..

సత్యవాణి వైపు తిరిగి..

రవళి: సో, వాణీ.. ప్లీజ్ కంప్లీట్ దట్ ఇమ్మిడియట్లీ.
సత్యవాణి: యెస్ మ్యాడం.

ఇంకొక్క క్షణం అక్కడే ఉంటే ఇంకేం పని చెప్తారో అన్నట్టు సత్యవాణి అరక్షణంలోనే క్యాబిన్ బయట పడింది.

రవళి: జ్యోతి.. వాణి వెళ్ళింది ఆ పని చూడటనికి. సో, లెట్స్ గెట్ బ్యాక్ టు THE GD స్టోరి!
కుమార్ గాడు వంకర్లు తిరుగుతుంటే రవళికి మహా సరదాగా ఉంది. వాడిని ఒక ఆట ఆడేసుకుందాం అని ఫిక్స్ అయ్యింది.
జ్యోతి: మ్యాడం.. ప్లీజ్.. వాడికి సిగ్గు లేదు. సత్యవాణికి బుధ్ధి లేదు.
రవళి: అవును.. నాకేమో వేరే పని లేదు. చెప్పవమ్మా ఏమీ అనుకోనుగానీ.. GD అంటే ఎంటి?
కుమార్: అదీ Golden Damsel అండీ.

కుమార్ గాడి ఆదుర్దా చూసి రవళి కి నవ్వు ఆగలేదు. అలా నవ్వుతూనే మాటలు కొనసాగించింది.

రవళి: ఏంటమ్మా జ్యోతి.. నువ్వేమో తెగ సిగ్గుపడుతున్నావ్. వీడేమో ముందే వాగేస్తున్నాడు. అంటే ఈ GOLDEN DAMSEL అబధ్ధమేగా.. అసలు సంగతి నువ్వు చెప్పు.
జ్యోతి: వామ్మో! ఇలా తగులుకున్నారేంటి మ్యాడం. నాకోక హెల్ప్ చెయ్యండి ప్లీజ్.. ఒక మెత్తటి ప్లేస్ చూసి వాడికి ఒక శొంటిపిక్క పెట్టండి. నోటిదూల తీరిపోవాలి.

కుమార్ కూడా నవ్వుతున్నాడు ఈ సారి.

కుమార్: జ్యోతీ..నువ్వు కూడా ఏంటి?.. అదేదో నువ్వు కూడా GOLDEN DAMSEL అనేస్తే సరిపోతుంది కదా..

జ్యోతి సిగ్గుతో కుంచించుకు పోతుంది అని అర్ధం అవుతోంది ఆ నిశ్శబ్దానికి. అవసరం కంటే రెండు క్షణాల గ్యాప్ తర్వాత జ్యోతి మాట్లాడింది అతి కష్టం మీద.

జ్యోతి: మ్యాడం. పనిగురించి ఐతే నా దగ్గర నో మోర్ అప్డేట్స్. నేను ఉంటాను. క్లైంట్ పక్కనే ఉన్నాడు. ఆ వెధవని మాత్రం గిల్లటం మర్చిపోవద్దు.

కాల్ కట్ అయ్యింది. కుమార్ గాడు సిగ్గు లేకుండా నవ్వుతున్నాడు. రవళి కూడా ఫోన్ పెట్టింది.

రవళి: ఏంటయ్యా.. అంతలా సిగ్గు పడిపోతుంది? ఏమి ముద్దు పేరు పెట్టావేంటి తనకి?
కుమార్: అదీ అదీ..

రవళి నెమ్మదిగా తన చేతిని వాడి తొడ మీద వేసి కొంచెం మెత్తగానే గిల్లింది. పనిలో పనిగా వాడి మొడ్డకి తన చేయి తగిలిస్తూ. ఆమే చేయి అక్కడ ఉండటంతో కుమార్ గాడి మొడ్డ నిక్కేసింది రవళికి తెలిసేలా. అయినా ఆమె తన చేయి తీయలేదు.

రవళి: జ్యోతే స్వయంగా పర్మిషన్ ఇచ్చింది నన్ను ఇక్కడ గిల్లమని.
కుమార్: ఇంకొంచెం పైన.. ఇంకొంచెం గట్టిగా పట్టుకోమని నేనూ పర్మిషన్ ఇస్తా.. పట్టుకోవచ్చు కదా..
రవళి: ఈ మాటలకే తను పడిపోయింది కదా.. ఆ GD అంటే ఎంటో చెప్తావా మరి?
కుమార్: అది చెప్పేది కాదు.. చేసేది. మీరు కూడా చేయించుకుంటా అంటే చెప్తా
రవళి: చేయించుకోవాలా?

రవళి చేయి మాత్రం తీయటం లేదు. కుమార్ కూడా ధైర్యంగా తనచేతిని రవళి చేతిమీద వేశాడు ఈసారి. వేసినవాడు ఊరుకుంటాడా నెమ్మదిగా రవళి చేతితోనే తన మొడ్డని పిసికించాడు. రెండోసారి రవళి పిసికింది అడగకుండానే!

రవళి: ఏమిట్రా నీ ధైర్యం?
కుమార్: నువ్వే.. నీ పనులే.. నీకు ఇష్టం లేకపోతే నేను మాత్రం ఎందుకు ఇంత ధైర్యం చేస్తాను?
రవళి: అంటే నన్ను లంజ అంటున్నావా?
కుమార్: అంత లేకి మాటలు దేనికి అవసరమా? నీ కోరిక నేను అర్ధం చేసుకుని దానిని తీరుస్తా అంటున్నా అదీ నీ ఇష్టంతోనే..
రవళి: ఓహో!! మరి GD అంటే?.
కుమార్: గుద్ద దెంగుడు!
రవళి: పాపం రా జ్యోతి!! తన ఫిగర్ కి సరిపోయే పేరే అనుకో..

కుమార్ తన చేతిని రవళి జకెట్ మీద వేసి సళ్ళని మెల్లగా పిసికాడు. జఖెత్ లోకి పెట్టబోతుంటే రవళి వాడి మొడ్డమీదనుంచి తీసి వాడిచేతిని కొట్టింది.

రవళి: ఇక్కడ కాదు. ఆఫీస్ అయ్యాకా పార్కింగ్ లో నా కార్ దగ్గరికి వచ్చెయ్యి. ఈ రాత్రికి మా ఇంట్లోనే ఆ GD సంగతేంటో చూద్దాం!
________________________________________
ఆఫీస్ టైం అయినా కుమార్ రాకపోవటంతో రమేష్ వాడి సీట్ దగ్గరికి వచ్చాడు. ఇప్పుడు వాడి మూడ్ బాగానే ఉంది. సత్యవాణి సీట్లో లేదు. కుమార్ మాత్రం రవళి క్యాబిన్ వంక చూస్తూ విజిల్ వేసుకుంటూ తనలో తనే నవ్వుకుంటూ పిచ్చోడిలా కనాడ్డాడు రమేష్ కంటికి. వాడి కంప్యూటర్ కూడా షట్‌డౌన్ అయ్యి ఉండటం గమనించకపోలేదు రమేష్.

రమేష్: ఏరా కుమార్.. అందరూ వెళ్ళిపోయారు. ఇంకా బయటకి రాలేదు. నీకోసం ఎదురుచూస్తున్నా తెలుసా?

రమేష్ గొంతు విన్నాకాగానీ కుమార్ ఈలోకంలోకి రాలేదు. మళ్ళీ దొరికేశానురా దేవుడా అనుకుంటూ అతికష్టం మీద దృష్టిని రవళి క్యాబిన్ నుంచి తిప్పి రమేష్తో మాట్లాడుతున్నాడు.

కుమార్: ఇంకా నువ్వు వెళ్ళలేదా? సారీ రా.. చిన్న చేంజ్ రా.. ఈ రాత్రికి కూడా నేను రావటంలేదు ఇంటికి.

రమేష్ గాడి గొంతులో పచ్చివెలక్కాయ పడ్డట్టు అయ్యింది. ఉక్రోషం తన్నుకుని వచ్చింది.

రమేష్: అసలు ఎవత్తిరా ఈ మహా పతివ్రత రూప. మొగుడు వచ్చేస్తున్నడు అన్నావ్ కదా.. వాడి ఎదురుగానే దుకాణం పెడుతుందా ఏంటి?
కుమార్: అబ్బ.. అంటే అన్నావుగానీ.. ఆ ఎక్స్పీరియన్స్ కూడా రంజుగానే ఉంటుంది. దాని మొగుడికి ఆ కోరిక ఉన్నా బాగుండేది. అయినా దాని ఇంటికి కాదురా..
రమేష్: ఆ లంజ కాదన్నమాట అయితే.. ఇంకెవరిని పడేశావురా ఇంత చిన్న గ్యాప్లో?

రమేష్ గాడి బుర్ర పలు విధాలుగా ఆలోచించటం మొదలు పెట్టింది. టైం అయ్యాక కూడా వీడు వెళ్ళకుండా ఆఫీస్ లోనే ఉన్నాడంటే, ఈ కేస్ ఆఫీస్ లోనిదే అయ్యండాలి. దానెమ్మా.. థూ..

రమేష్: ఇంత కక్కుర్త్తిగాడివేంట్రా బాబు. ఆ సత్యవాణిని కూడా వదలవా? జిడ్డుముఖంది. పగలు చూస్తే.. రాత్రికి లేచింది కూడా పడిపోయే దరిద్రం అది. దానిని కూడానా?

మధ్యాన్నం భోజనానికి కలిసి రావటం చూసి రమేష్ గాడు అలా ఫీల్ అయ్యాడని అర్ధం చేసుకోడానికి ఆట్టే సమయం పట్టలేదు కుమార్ కి.

కుమార్: అయ్యబాబోయ్! ఇదేమి శాడిస్మ్ రా నీకు. మరీ అంత మొహంవాసిపోయి లేనురా నాయనా..

రవళి తన క్యాబిన్ నుంచి బయటకి వచ్చి వెళ్ళిపోతూ ఈ ఇద్దరినీ చూసి పలకరించింది.

రవళి: గుడ్ బై రమేష్! సీయా టుమారో.. కుమార్.. కింద వెయిట్ చేస్తుంటా..దారిలో ఎక్కడో దింపమన్నావ్ కదా.. నేను బయలుదేరుతున్నా.. వస్తే వెళ్దాం!

వీళ్ళ రెస్పాన్స్ కోసం చూడకుండా నడవటం స్టార్ట్ చేసింది. కుమార్ ఒక వెకిలి నవ్వు నవ్వి ఆమె వెనకాలె వెళ్ళటం మొదలుపెట్టాడు. రమేష్ తల పట్టుకుని వాళ్ళిద్దరినీ చూస్తున్నాడు. కంపనీ HR ని పడేశాడా వీడు. ఎలా రియాక్ట్ అవ్వాలో కూడా తెలియని అవస్థలో అక్కడే ఉన్న కుర్చీలో కూలబడ్డాడు!

Social Media Presence

Ping me on Telegram @cherianraju
Like Reply
#72

Wow superb superb HR పని GD తో మొదలేమో
[+] 1 user Likes Hrlucky's post
Like Reply
#73

Super update
[+] 1 user Likes appalapradeep's post
Like Reply
#74

If kumar keeps letting people know his intentions it definitely spells trouble for him..he should have been a little bit discrete regarding Ravali
[+] 1 user Likes Milkboy76's post
Like Reply
#75

Nice update
Like Reply
#76

Kumar may get into troubles soon, plz rock on
[+] 1 user Likes Paty@123's post
Like Reply
#77

Wow super andi... Excellent
[+] 1 user Likes Nani666's post
Like Reply
#78

Good update
[+] 1 user Likes hemu4u's post
Like Reply
#79

Good Update
Like Reply
#80

kumar's confidence is about to get shattered in coming episodes with Ravali.

Social Media Presence

Ping me on Telegram @cherianraju
[+] 1 user Likes hyd_cock's post
Like Reply
49,351 views




Users browsing this thread: 1 Invisible User(s), 9 Guest(s)