Adultery அமுதா அழகிய டீச்சர்Running

#1

அமுதா – 32 வயது

இந்தக் கதையின் நாயகி. 32 வயதான கணித ஆசிரியர். அழகான முகம், வசீகரமான கண்கள், நீண்ட அடர்த்தியான கூந்தல், அளவான உடல்வாகு, கவர்ச்சியான புன்னகை என இயற்கையான அழகு கொண்டவள். நேர்த்தியாகப் புடவை அணிவாள். அன்பும் கண்டிப்பும் கலந்த குணம் கொண்டவள். இரண்டு வயதில் ஒரு பெண் குழந்தை இருக்கிறது.
அவள் சைஸ் 36 - 34-38

2\. ராம் – 35 வயது

அமுதாவின் கணவர். தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை செய்கிறார். மனைவி, குழந்தை மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டவர். குடும்பப் பொறுப்புள்ளவர்.

 3\. ஆசிரியர்கள்

* லாரன்ஸ் – 42 வயது: அனுபவம் வாய்ந்த ஆசிரியர். அமைதியானவர், பொறுப்பானவர்.

* கந்தன் – 39 வயது: மாணவர்களிடம் நட்பாகப் பழகும் ஆசிரியர்.

* தேவி – 28 வயது: அழகான முகம், இனிமையான புன்னகை கொண்ட இளம் ஆசிரியை. அன்பாகப் பாடம் நடத்துபவள்.

* பார்வதி – 32 வயது: நேர்த்தியான தோற்றம் கொண்டவர். அமைதியாகவும் அன்பாகவும் பழகுபவள்.

* ஜெனி – 24 வயது: இளம் ஆசிரியை. புதிதாகத் திருமணமானவள். சுறுசுறுப்பான குணம் கொண்டவள்.

* ரியா – 22 வயது: திருமணமாகாத இளம் ஆசிரியை. துறுதுறுப்பும் கலகலப்பும் நிறைந்தவள்.

* ஜான் – 36 வயது: அமைதியான குணம் கொண்ட ஆசிரியர்.

* பிரபாகரன் – 40 வயது: உடற்கல்வி ஆசிரியர். விளையாட்டுப் போட்டிகளில் ஆர்வம் கொண்டவர்.

 பள்ளி நிர்வாகம்

* பிரின்சிபால்  ராஜேந்திரன் : 45 வயது: பள்ளியின் முதல்வர். கண்டிப்பும் நிர்வாகத் திறமையும் கொண்டவர்.

* கவிதா – 35 வயது: அசிஸ்டென்ட் பிரின்சிபால். கம்பீரமான தோற்றம், நேர்த்தியான உடை, பொறுப்பான நிர்வாகத் திறன் கொண்டவர்.

* ஆறுமுகம் – 65 வயது: பள்ளியின் வாட்ச்மேன். வயதானவர். பள்ளி வளாகத்தின் பாதுகாப்பைக் கவனிப்பவர்.

. +2 மாணவர்கள் தான். ஆனா வயசு 18. 19. சின்ன வயதில் லேட்டா ஆக ஸ்கூல் சேர்ந்தார்கள். அது மட்டும் இல்லை. ஒரு சில வகுப்பில் இரண்டு முறை படித்தார்கள்.

* சுனில் : 19 வயசு அமைதியானவன், கவனமாகப் பழகுபவன்.

* ராகவன் 19 வயசு கலகலப்பாகப் பேசுபவன், சுறுசுறுப்பானவன்.

* அஜய் 18 வயசு குறும்புத்தனமும் நகைச்சுவையும் நிறைந்தவன்.

* அருண் 19  நண்பர்களுடன் நன்றாகப் பழகுபவன்.

 பகுதி 1 

காலை 8.15 மணி.

சூரியன் மெதுவாகத் தனது ஒளியைப் பரப்பிக்கொண்டிருந்தான். நகரத்தின் முக்கியமான பகுதியில் அமைந்திருந்த அந்தத் தனியார் மேல்நிலைப் பள்ளி வழக்கம்போல் பரபரப்பாக இயங்கத் தொடங்கியிருந்தது.

பள்ளியின் நுழைவாயிலில் மாணவர்கள் ஒவ்வொருவராக உள்ளே வந்துகொண்டிருந்தனர். சிலர் நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டும், சிலர் புத்தகங்களைப் படித்துக்கொண்டும் வகுப்பறைகளை நோக்கிச் சென்றனர்.

ஆறுமுகம் – வாட்ச்மேன்

65 வயதான ஆறுமுகம் பள்ளியின் நுழைவாயிலில் நின்று மாணவர்களைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்.

ஆறுமுகம் : டேய் தம்பி... ஏன் இவ்வளவு வேகமா ஓடுற? மெதுவா போடா. கீழே விழுந்துடப் போற!

மாணவன் : சரிங்க தாத்தா!

ஆறுமுகம் : என்னடா, எல்லாரும் என்னைத் தாத்தான்னு கூப்பிட ஆரம்பிச்சுட்டீங்க!

மாணவன் : அப்புறம் என்ன கூப்பிடுறது?

ஆறுமுகம் : ஆறுமுகம் சார்னு கூப்பிடு!

அருகில் நின்றிருந்த மாணவர்கள் சிரித்துக்கொண்டே உள்ளே சென்றனர்.

ஆசிரியர்கள் அறை – காலை 8.30 மணி

லாரன்ஸ் தனது இருக்கையில் அமர்ந்து நாளிதழைப் படித்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போது கந்தன் உள்ளே வந்தார்.

கந்தன் : குட் மார்னிங் லாரன்ஸ் சார்!

லாரன்ஸ் : குட் மார்னிங் கந்தன். இன்னைக்கு சீக்கிரமா வந்துட்டீங்க போல?

கந்தன் : வீட்டுல வேலை எதுவும் இல்லை. அதான் சீக்கிரம் கிளம்பிட்டேன்.

லாரன்ஸ் : அப்படியா? இன்னைக்கு ஏதாவது மீட்டிங் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.

கந்தன் : ஏன் சார் அப்படிச் சொல்றீங்க?

லாரன்ஸ் : நேத்து மாலை பிரின்சிபால் என்னைப் பார்த்து ஏதோ பேசணும்னு சொன்னார்.

அந்த நேரத்தில் தேவி ஆசிரியர் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

தேவி : குட் மார்னிங் சார்!

கந்தன் : குட் மார்னிங் மேடம். வாங்க.

தேவி : இன்னைக்கு எல்லாரும் சீக்கிரமே வந்துட்டீங்களா?

லாரன்ஸ் : ஆமாம் மேடம். நீங்க மட்டும் தான் லேட்டா வந்திருக்கீங்க.

தேவி : ஐயோ! இன்னும் மணி எட்டரைதானே ஆகுது சார்!

அனைவரும் சிரித்தனர்.

சில நிமிடங்களில் பார்வதியும் உள்ளே வந்தாள்.

பார்வதி : குட் மார்னிங்!

தேவி : குட் மார்னிங் பார்வதி. இன்னைக்கு உங்களுக்கு எத்தனை கிளாஸ்?

பார்வதி : ஆறு பீரியட் இருக்கு. உங்களுக்கு?

தேவி : எனக்கும் நிறைய வேலை இருக்கு. அதுவும் இன்னைக்கு நோட்ஸ் செக் பண்ணணும்.

அப்போது ஜெனி தனது கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே வந்தாள்.

ஜெனி : குட் மார்னிங் மேடம்ஸ்!

பார்வதி : வாங்க ஜெனி. வீட்டுல எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்களா?

ஜெனி : நல்லா இருக்காங்க மேடம்.

தேவி : புதுசா கல்யாணம் ஆனவங்களுக்கு இப்போ பள்ளியை விட வீட்டுலதான் அதிக வேலை இருக்கும் போல!

ஜெனி : அப்படியெல்லாம் இல்லை மேடம். காலையிலேயே கிளம்புறது பெரிய வேலையா இருக்கு!

பார்வதி : போகப் போகப் பழகிடும்.

அனைவரும் சிரித்தனர்.

அடுத்ததாக ரியா ஆசிரியர் அறைக்குள் வந்தாள்.

ரியா : குட் மார்னிங் எல்லாருக்கும்!

தேவி : வா ரியா. இன்னைக்கு ஏன் இவ்வளவு உற்சாகமா இருக்க?

ரியா : எப்பவும் இப்படித்தான் மேடம்.

ஜெனி : உனக்கு மட்டும் எப்பவும் எனர்ஜி குறையவே குறையாது.

ரியா : அதெல்லாம் நம்ம வயசு அப்படி மேடம்!

பார்வதி : என்னது? எங்களுக்கு வயசாகிடுச்சா?

ரியா : அப்படிச் சொல்லலையே மேடம்!

மீண்டும் ஆசிரியர்கள் அறையில் சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டது.

அந்த நேரத்தில் ஜான் உள்ளே வந்தார்.

ஜான் : குட் மார்னிங். என்ன எல்லாரும் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கீங்க?

லாரன்ஸ் : பள்ளி ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடி கொஞ்சம் சந்தோஷமா இருக்கட்டுமே ஜான்!

ஜான் : அதுவும் சரிதான் சார்.

காலை 8.45 மணி – உடற்கல்வி மைதானம்

பிரபாகரன் விளையாட்டு மைதானத்தில் மாணவர்களுக்கான பயிற்சி ஏற்பாடுகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

பிரபாகரன் : ஏய் அருண்! அந்தப் பந்தை எடுத்துட்டு வா.

அருண் : இதோ சார்!

பிரபாகரன் : சுனில், நீங்க எல்லாரும் இன்னைக்கு மாலை பயிற்சிக்கு வரணும்.

சுனில் : சரிங்க சார்.

அப்போது ராகவனும் அஜய்யும் அங்கே வந்தனர்.

ராகவன் : சார், இன்னைக்கு கிரிக்கெட் மேட்ச் வைக்கலாமா?

பிரபாகரன் : முதல்ல உங்க படிப்பைப் பாருங்க. அப்புறம் மேட்ச் வைக்கலாம்.

அஜய் : சார், படிப்புக்கும் விளையாட்டுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

பிரபாகரன் : உன்னை மாதிரி ஆளுங்க இருக்கிற வரைக்கும் எனக்குப் பதில் சொல்லவே நேரம் போயிடும்!

அருண் சிரித்தான்.

காலை 9.00 மணி – அமுதாவின் வீடு

அமுதா கண்ணாடி முன்பு நின்று தனது புடவையைச் சரிசெய்துகொண்டிருந்தாள்.

32 வயதான அவள், அழகான மெல்லிய நிறப் புடவையில் மிகவும் நேர்த்தியாகத் தோன்றினாள். அடர்த்தியான நீண்ட கூந்தலை அழகாகப் பின்னியிருந்தாள். நெற்றியில் சிறிய பொட்டு, காதுகளில் சிறிய தோடுகள், முகத்தில் இயல்பான புன்னகை எனப் பள்ளிக்குச் செல்லத் தயாராக இருந்தாள்.

அவளுடைய இரண்டு வயது பெண் குழந்தை கட்டிலில் அமர்ந்து பொம்மையுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தது.

அமுதா : செல்லக்குட்டி... அம்மா ஸ்கூலுக்குப் போயிட்டு வரட்டுமா?

குழந்தை : அம்மா... அம்மா...

அமுதா குழந்தையைத் தூக்கி முத்தமிட்டாள்.

அப்போது ராம் அறைக்குள் வந்தான்.

ராம் : அமுதா, கிளம்பிட்டியா?

அமுதா : ஆமாம் ராம். இன்னும் ஐந்து நிமிஷத்துல கிளம்பிடுவேன்.

ராம் : குழந்தை இன்னைக்கு உன்னை விடவே மாட்டேங்குது போல!

அமுதா : தினமும் இப்படித்தான். நான் கிளம்பும்போது மட்டும் அம்மா வேணுமாம்.

ராம் : சரி, நீ கவலைப்படாம போ. நான் பார்த்துக்கிறேன்.

அமுதா : சரி. குழந்தைக்கு நேரத்துக்கு சாப்பாடு கொடுத்துடுங்க.

ராம் : கண்டிப்பா.

அமுதா : நான் கிளம்புறேன்.

ராம் : பத்திரமா போயிட்டு வா.

அமுதா தனது கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்.

காலை 9.20 மணி – பள்ளி நுழைவாயில்

ஆறுமுகம் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது அமுதா தனது இருசக்கர வாகனத்தில் வந்து இறங்கினாள்.

ஆறுமுகம் : குட் மார்னிங் மேடம்!

அமுதா : குட் மார்னிங் ஆறுமுகம் அண்ணா. எப்படி இருக்கீங்க?

ஆறுமுகம் : நல்லா இருக்கேன் மேடம். நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா?

அமுதா : நல்லா இருக்கேன். குழந்தை வீட்டுல இருக்கா?

ஆறுமுகம் : ஆமாம் மேடம். உங்க குட்டிப் பாப்பா எப்படி இருக்கு?

அமுதா : நல்லா இருக்கு அண்ணா.

ஆறுமுகம் : சரி மேடம். உள்ளே போங்க.

அமுதா : சரி அண்ணா.

அமுதா ஆசிரியர்கள் அறையை நோக்கி நடந்தாள்.

ஆசிரியர்கள் அறை

அமுதா உள்ளே நுழைந்ததும் அனைவரும் அவளைப் பார்த்தனர்.

அமுதா : குட் மார்னிங் எல்லாருக்கும்!

தேவி : குட் மார்னிங் அமுதா!

பார்வதி : வாங்க அமுதா. இன்னைக்கு கொஞ்சம் லேட்டா?

அமுதா : ஆமாம். குழந்தையைத் தயார் பண்ணிட்டு வர வேண்டியிருந்தது.

ஜெனி : குழந்தை எப்படி இருக்கு அமுதா?

அமுதா : நல்லா இருக்கு ஜெனி. இப்போ நிறைய பேச ஆரம்பிச்சுடுச்சு.

ரியா : அக்கா, குழந்தை பேசுறதை வீடியோ எடுத்து வச்சிருக்கீங்களா?

அமுதா : இருக்கு ரியா. நேரம் கிடைக்கும்போது காட்டுறேன்.

தேவி : சரி அமுதா, இன்னைக்கு உனக்கு முதல் பீரியட் என்ன?

அமுதா : பன்னிரண்டாம் வகுப்பு மேத்ஸ்.

கந்தன் : அப்படியா? அப்போ உங்களுக்கு இன்னைக்கு வேலை அதிகம்தான்.

அமுதா : அதெல்லாம் பழகிடுச்சு சார்.

அந்த நேரத்தில் அசிஸ்டென்ட் பிரின்சிபால் கவிதா ஆசிரியர்கள் அறைக்குள் வந்தார்.

கவிதா : குட் மார்னிங் டீச்சர்ஸ்!

அனைவரும் : குட் மார்னிங் மேடம்!

கவிதா : எல்லாரும் பத்து மணிக்கு மீட்டிங் ஹாலுக்கு வந்துடுங்க. பிரின்சிபால் சார் முக்கியமான அறிவிப்பு கொடுக்கப் போறார்.

லாரன்ஸ் : ஏதாவது விசேஷமான அறிவிப்பா மேடம்?

கவிதா : மீட்டிங்கில் தெரிஞ்சிடும் சார்.

அப்படிச் சொல்லிவிட்டு கவிதா வெளியேறினார்.

அமுதா : என்னவா இருக்கும்?

தேவி : தெரியல. ஏதாவது பள்ளி நிகழ்ச்சி சம்பந்தமாக இருக்கலாம்.

பார்வதி : எதுவாக இருந்தாலும் பத்து மணிக்கு தெரிஞ்சிடும்.

அனைவரும் தங்களுடைய வகுப்புகளுக்குச் செல்லத் தயாரானார்கள்.

தொடரும்...

My telegram id msivamuruganm 
My insta id sivamurugan021985 
My google chat id sivamuruganm321985
[+] 4 users Like சிவ முருகன் 85's post
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.
#2

**ட்ரைலர் – பகுதி**

காலை 9.40 மணி.  
பன்னிரண்டாம் வகுப்பு கிளாஸ் ரூம் காலியாக இருந்தது. பெஞ்சில் சுனில், ராகவன், அஜய், அருண் நால்வரும் குழுமியிருந்தனர். கதவை மூடிவிட்டு, குரல் தாழ்த்தி பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

ராகவன் கண்களைச் சுருக்கி, நாக்கை உதறினான்.

“டேய்… அமுதா மேடம் இன்னைக்கு என்ன புடவை போட்டிருக்கான்னு பாத்தியா? அந்த மெல்லிய நிறப் புடவை… இடுப்புல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தது. அந்த 36-34-38… கண்களுக்கு முன்னாடியே நடந்து போனா மாதிரி இருந்தது.”

அஜய் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான்.

“அவளோட மார்பு மட்டும் தான் எனக்குத் தெரியுதுடா. வகுப்புல போர்டுல எழுதும்போது முன்னாடி சாய்ஞ்சு எழுதும்போது… அந்த ரவுண்ட் ஷேப் தெரியுது. நான் பாத்துக்கிட்டே உக்காந்து இருக்கேன். ஒரே நினைப்புதான்… அவளோட புடவையை அவிழ்த்துட்டு, அந்த மார்புகளை வாயில போட்டு கடிக்கணும்னு.”

சுனில் அமைதியாக இருந்தான். ஆனா அவன் கண்கள் ஜொலித்தன.

“நீங்க எல்லாம் பேசுறீங்க… நான் நினைச்சுக்கிட்டு இருக்கேன். அவளை டாய்லெட்ல பிடிச்சு, பின்னால இருந்து தள்ளிட்டு… அந்த சைஸ் 38 இடுப்பை பிடிச்சுக்கிட்டு, உடைச்சுப் போடணும்னு.  வேண்டாம்’னு சொன்னாலும் கேட்காம… முழுசா ஓக்கணும்.”

அருண் தலையை ஆட்டினான்.

“ஓக்கறது மட்டும் இல்லடா. அவளோட வாயில போட்டு ஊற்றணும். அந்த இனிமையான புன்னகை… அதே வாயில நம்மதை நிரப்பிடணும். பள்ளி முடிஞ்சதும் ஸ்டாப்ல நிக்கும்போது, அவளோட ஸ்கூட்டர் பின்னால போய்… ‘மேடம், கொஞ்சம் பேசணும்’னு சொல்லி இழுச்சுக்கிட்டுப் போகலாம். வீட்டுக்கு போகிற வழியில ஒரு தனியான இடத்துல நிறுத்தி… புடவையை மேல தூக்கிட்டு, உள்ளுக்குள்ள போட்டு ஓக்கலாம்.”

ராகவன் குரலை இன்னும் தாழ்த்தினான்.

“அவளுக்கு வீட்டுல குழந்தை இருக்குன்னு தெரியும். ஆனா அதுனால என்ன? அவள் 32 தான். இன்னும் ஃபுல் ஹாட். நான் கனவுல பாத்தேன்… அவளை டீச்சர்ஸ் ரூம்ல மேஜை மேல படுக்க வச்சு, கால்களைப் பிரிச்சு, ஃபுல் ஃபோர்ஸா ஓக்குறேன். அவள் கத்துவா… ‘ராகவன்… வேண்டாம்’னு. ஆனா நான் நிறுத்த மாட்டேன். அவளோட மார்புகளை கசக்கி, கழுத்துல கடிச்சு, முழுசா காலி பண்ணுவேன்.”

அஜய் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான்.

“எனக்கு ஒரு ஐடியா இருக்கு. அடுத்த வாரம் ஸ்போர்ட்ஸ் டே. அவள் ஸ்போர்ட்ஸ் டிரஸ்ல வருவா. அப்போ அவளோட கால், தொடை எல்லாம் தெரியும். அப்போ நான் அவளை ஸ்டோர் ரூம்ல அழைச்சுட்டுப் போய்… ‘மேடம், கொஞ்சம் ஹெல்ப் வேணும்’னு சொல்லி… கதவைப் பூட்டிட்டு… அவளைச் சுவரில அழுத்திக்கிட்டு ஓக்கணும். அவள் எதிர்ப்பு தந்தாலும்… ஃபோர்ஸ் பண்ணி ஓக்கணும்.”

நால்வரும் ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருந்தனர்.  
வெளியே பெல் அடித்தது.

சுனில் மெல்லச் சொன்னான்.

“இன்னைக்கு அவள் நம்ம கிளாஸுக்கு வர்றா. பார்த்துட்டு… எல்லாரும் ஒரே நினைப்புல இருக்கணும். ஒருநாள்… அவளை நம்ம கையில கொண்டு வந்துடணும்.”

கதவு திறந்தது.  
அமுதா உள்ளே நுழைந்தாள்.  
மெல்லிய புன்னகையுடன்…

“குட் மார்னிங் போய்ஸ். உக்காருங்க.”

நால்வரும் ஒரே நேரத்தில் தலையைத் தாழ்த்தினார்கள்.  
ஆனால் அவர்களுடைய கண்கள்… அவளுடைய உடலை மட்டும் சுற்றின.

**தொடரும்…**
[+] 3 users Like சிவ முருகன் 85's post
Like Reply
#3

Super start
Like Reply
#4

Superb story with details characters and wonderful story please update soon and keep going I'm waiting for your next update
Like Reply
#5

Nice start good going
Like Reply
#6

[Image: file-0000000052e48211bc0b64bad3ef1970.png]

அமுதா டீச்சர் சுற்றியே கதை நகரும்
[+] 4 users Like சிவ முருகன் 85's post
Like Reply
#7

Next update when
Like Reply
#8

பகுதி 2

காலை 9.50 மணி – ஆசிரியர்கள் அறை

அமுதா தனது புத்தகங்களைச் சரிசெய்துகொண்டிருந்தாள். அப்போது தேவி அருகில் வந்தாள்.

தேவி : அமுதா, மீட்டிங் ஹாலுக்குப் போகலாமா?

அமுதா : ஆமாம் தேவி. போகலாம்.

பார்வதி : நானும் வரேன்.

ஜெனி : எல்லாரும் சேர்ந்து போவோம்.

ரியா : வாங்க வாங்க. பிரின்சிபால் சார் லேட்டா வந்தாலும் நம்மளை லேட்னு சொல்லுவார்.

அனைவரும் சிரித்துக்கொண்டே மீட்டிங் ஹாலை நோக்கி நடந்தனர்.

மீட்டிங் ஹால் – காலை 10.00 மணி

ஆசிரியர்கள் அனைவரும் அமர்ந்திருந்தனர். முன்னால் இருக்கையில் பிரின்சிபால் ராஜேந்திரன் அமர்ந்திருந்தார். அசிஸ்டென்ட் பிரின்சிபால் கவிதா அவரது அருகில் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

ராஜேந்திரன் தனது கண்களை மெதுவாக ஆசிரியர்களின் மீது ஓட்டினார். அவரது பார்வை அமுதாவின் மீது நின்றது. அவள் அணிந்திருந்த மெல்லிய நிறப் புடவையும், அடர்த்தியான கூந்தலும், அவளது அளவான உடல்வாகமும் அவரது மனதைக் கொள்ளை கொண்டன.

(ராஜேந்திரனின் மனக்குரல்)

இந்த அமுதா... என்ன அழகுடா இது. முகம் பார்த்தாலே மனசு ஆடுது. அந்த மார்புகள்... 36 சைஸ்... அடடா... எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும். இடுப்பு 34... அந்த கவர்ச்சி... ஹ்ம்ம் நினைத்து பார்க்கும் போது சுன்னி தூக்கியது. இது வேற அவளை பார்த்து எப்பவும் எந்திரிச்சி இருக்கான். இரு உனக்கு இன்னைக்கு வேலை இருக்கு சரியா. இப்போ அமைதியா இரு. என்று நினைத்து விட்டு 

ராஜேந்திரன் : குட் மார்னிங் எல்லாருக்கும்.

அனைவரும் : குட் மார்னிங் சார்.

ராஜேந்திரன் : இன்றைக்கு உங்களை அழைத்ததற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம் இருக்கு. நம்ம பள்ளியின் ஆனுவல் டே இன்னும் ஒரு மாதத்துல வரப்போகுது. அதற்கான ஏற்பாடுகளை இப்போதே தொடங்கணும்.

கவிதா : ஆமாம் சார். ஆனுவல் டேக்கு பல போட்டிகள் நடத்தப் போறோம். கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள், விளையாட்டுப் போட்டிகள், பேச்சுப் போட்டிகள் எல்லாம் இருக்கும்.

ராஜேந்திரன் : ஆமாம். முதல்ல விளையாட்டுப் போட்டிகளைப் பற்றிப் பேசுவோம். பிரபாகரன் சார்...

பிரபாகரன் : சார்...

ராஜேந்திரன் : நீங்கள்தான் விளையாட்டுப் போட்டிகளை முழுமையாகப் பொறுப்பேற்கணும். கிரிக்கெட், கபடி, வால்லிபால், ரிலே ரேஸ் எல்லாம் வைக்கணும்.

பிரபாகரன் : சரிங்க சார். மாணவர்களுக்கு ஏற்கனவே பயிற்சி கொடுத்துக்கிட்டு இருக்கேன். அடுத்த வாரம் முதல் தீவிரப் பயிற்சி தொடங்கலாம்.

ராஜேந்திரன் : நல்லது. கலாச்சார நிகழ்ச்சிகளுக்கு யார் பொறுப்பு?

கவிதா : அமுதா மேடம், தேவி மேடம், பார்வதி மேடம் மூன்று பேரும் சேர்ந்து பொறுப்பேற்கலாம் சார்.

ராஜேந்திரன் : அமுதா மேடம்...

அமுதா : சார்...

ராஜேந்திரன் : நீங்கள்தான் இந்தப் பகுதியை முன்னின்று நடத்துங்க. உங்களுக்கு நல்ல ரசனை இருக்கு. எல்லாத்தையும் அழகா பண்ணுவீங்க.

அமுதா : தாங்க்ஸ் சார். எங்களால் முடிந்தவரை முயற்சி செய்கிறோம்.

தேவி : ஆமாம் சார். நடனம், பாட்டு, ட்ராமா எல்லாம் வைக்கலாம்.

பார்வதி : மாணவர்களைத் தேர்வு செய்து பயிற்சி கொடுக்கத் தொடங்கலாம்.

ராஜேந்திரன் : நல்லது. பேச்சுப் போட்டிகளுக்கு லாரன்ஸ் சார் பொறுப்பு.

லாரன்ஸ் : சரிங்க சார்.

ராஜேந்திரன் : கந்தன் சார், ஜான் சார் நீங்களும் உதவுங்க.

கந்தன் : சரி சார்.

ஜான் : ஆமாம் சார்.

ராஜேந்திரன் : ஜெனி மேடம், ரியா மேடம் நீங்க மாணவர்களின் ஆடை, ஒப்பனை எல்லாத்தையும் பார்த்துக்கோங்க.

ஜெனி : சரிங்க சார்.

ரியா : ஆமாம் சார். ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு.

ராஜேந்திரன் : கவிதா மேடம் ஒட்டுமொத்த ஒருங்கிணைப்பைப் பார்த்துக்கோங்க. எல்லாரும் ஒத்துழைப்பு கொடுக்கணும். ஆனுவல் டே நம்ம பள்ளிக்குப் பெருமை சேர்க்கணும்.

கவிதா : கண்டிப்பா சார். எல்லாரும் சேர்ந்து நல்லா செஞ்சு காட்டுவோம்.

ராஜேந்திரன் : சரி. இன்னும் சில விவரங்களைப் பின்னர் தெரிவிக்கிறேன். மீட்டிங் முடிஞ்சுது. எல்லாரும் வகுப்புக்குப் போங்க.

ஆசிரியர்கள் எழுந்து செல்லத் தொடங்கினர். ராஜேந்திரன் அமுதாவை நோக்கிப் பார்த்தார்.

ராஜேந்திரன் : அமுதா மேடம்... கொஞ்சம் இங்கே வாங்க.

அமுதா : சார்...

மற்ற ஆசிரியர்கள் வெளியேறினர். அமுதா மட்டும் அங்கே நின்றாள்.

ராஜேந்திரன் : அமுதா மேடம், நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க இன்னைக்கு.

அமுதா : (வெட்கத்துடன்) தாங்க்ஸ் சார்...

ராஜேந்திரன் : இந்தப் புடவை உங்களுக்கு ரொம்ப சூட் ஆகுது. உங்க முகம்... கண்கள்... எல்லாமே... அடடா... ரொம்ப கவர்ச்சியா இருக்கு. உங்க உடல்வாகமும்... அளவாகவும் அழகாவும் இருக்கே.

அமுதா : (மேலும் வெட்கப்பட்டு) சார்... அப்படிச் சொல்லாதீங்க...

ராஜேந்திரன் : உண்மையைச் சொல்றேன் மேடம். நீங்க பள்ளியிலேயே அழகான ஆசிரியை. என்னைப் பார்த்தாலே மனசு ரொம்ப ஈர்க்குது.

அமுதா : சார்... நான் போகணும். வகுப்பு இருக்கு.

ராஜேந்திரன் : சரி... போங்க. ஆனா நினைச்சிக்கோங்க... உங்க அழகை நான் ரொம்ப ரசிக்கிறேன்.

அமுதா : தாங்க்ஸ் சார்...

அமுதா அவசரமாக வெளியேறினாள். அவளது முகம் சிவந்திருந்தது. இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.

ராஜேந்திரன் தனது அறைக்குச் சென்றார். சில நிமிடங்களில் கவிதா உள்ளே வந்தாள்.

கவிதா : சார்... மீட்டிங் நல்லா நடந்தது.

ராஜேந்திரன் : ஆமாம் கவிதா. வாங்க... கதவை மூடிட்டு வாங்க.

கவிதா கதவை மூடினாள். ராஜேந்திரன் அவளை அருகில் இழுத்தார்.

ராஜேந்திரன் : இன்னைக்கு நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க கவிதா.

கவிதா : (புன்னகையுடன்) சார்... எல்லாருக்கும் முன்னாடி இப்படிப் பேசாதீங்க.

ராஜேந்திரன் : இப்போ யாரும் இல்லையே. வாங்க... கொஞ்சம் அருகில் வாங்க.

கவிதா அருகில் சென்றாள். ராஜேந்திரன் அவளது இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு முத்தமிட்டார். கவிதா அவனது கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டாள். இருவரும் சில நிமிடங்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டு முத்தமிட்டுக்கொண்டனர்.அவர் கை அவள் முலையை மெல்ல கசக்கினார். ஹ்ம்ம்ம் ஸ்ஸ்ஸ் சார்... இது மீட்டிங் ஹால். யாராவது வர போறாங்க. இன்னைக்கு வீட்ல யாரும் இல்லை. அவர் ஊருக்கு போய் இருக்கார். சொல்லிட்டு சேலை ஒழுங்கு செய்து விட்டு சொன்னால் 

ராஜேந்திரன் : ஹ்ம்ம்ம் வரேன் 

கவிதா : . இப்போ போகணும். யாராவது வந்துடுவாங்க.

ராஜேந்திரன் : சரி... போங்க. ஆனா நினைச்சிக்கோங்க.

கவிதா புன்னகைத்துக்கொண்டே வெளியேறினாள்.

காலை 11.30 மணி – விளையாட்டு மைதானம்

பிரபாகரன் மாணவர்களுக்குப் பயிற்சி கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போது அமுதா அந்தப் பக்கம் வந்தாள்.

பிரபாகரன் : அமுதா மேடம்... வாங்க வாங்க.

அமுதா : குட் மார்னிங் சார். விளையாட்டுப் போட்டிகளுக்குத் தயாராகுறீங்களா?

பிரபாகரன் : ஆமாம் மேடம். இன்னைக்கு மீட்டிங்ல சொன்ன மாதிரி அடுத்த வாரம் முதல் தீவிரப் பயிற்சி.

அமுதா : நல்லது சார். மாணவர்கள் ஆர்வமா இருக்காங்களா?

பிரபாகரன் : ஆமாம். ராகவன், அஜய், அருண் எல்லாரும் ரொம்ப ஆர்வமா இருக்காங்க. சுனில் மட்டும் கொஞ்சம் அமைதியா இருக்கான்.

அமுதா : சுனில் படிப்புல கவனமா இருப்பான். அதனாலதான்.

பிரபாகரன் : ஆமாம். மேடம்... நீங்க இன்னைக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க. இந்தப் புடவை உங்களுக்கு ரொம்ப சூட் ஆகுது. உங்க கூந்தல்... முகம்... எல்லாமே...

அமுதா : (சிறிது வெட்கத்துடன்) சார்... அப்படிச் சொல்லாதீங்க.

பிரபாகரன் : உண்மைதான் மேடம். நீங்க பள்ளியிலேயே மிகவும் கவர்ச்சியான ஆசிரியை. உங்க அளவான உடல்வாகம்... அந்த புன்னகை... எல்லாமே ரொம்ப அழகா இருக்கு.

அமுதா : தாங்க்ஸ் சார்... நான் போகணும். அடுத்த பீரியட் இருக்கு.

பிரபாகரன் : சரி மேடம். போங்க. ஆனா ஆனுவல் டேக்கு உங்க உதவி ரொம்ப தேவை. நீங்க இருக்கீங்கன்னா எல்லாமே அழகா இருக்கும்.

அமுதா : கண்டிப்பா உதவுறேன் சார்.

அமுதா சிரித்துக்கொண்டே சென்றாள். பிரபாகரன் அவளைப் பார்த்தபடி நின்றார்.

(பிரபாகரனின் மனக்குரல்)

இந்த அமுதா மேடம்... என்ன அழகுடா இது. பார்த்தாலே மனசு ரொம்ப ஈர்க்குது. அவளோட அந்த அளவான உடல்... அந்த புன்னகை... அடடா...இவளை எப்படியாவது ஓக்கணும் எப்படியும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் 

மைதானத்தில் மாணவர்கள் பயிற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.

ராகவன் : சார்... இன்னைக்கு கிரிக்கெட் பயிற்சி வைக்கலாமா?

பிரபாகரன் : ஆமாம் ராகவன். எல்லாரும் ரெடியா இருங்க.

அஜய் : சார்... நான் போலிங் பண்ணட்டுமா?

பிரபாகரன் : முதல்ல பேட்டிங் பார். அப்புறம் போலிங்.

அருண் : சார்... நான் ஃபீல்டிங்ல நல்லா இருக்கேன்.

பிரபாகரன் : எல்லாரும் எல்லா விளையாட்டுலயும் பயிற்சி எடுங்க. ஆனுவல் டேல நம்ம பள்ளி ஜெயிக்கணும்.

சுனில் : சரிங்க சார்.

பிரபாகரன் : சரி... ஆரம்பிங்க.

மாணவர்கள் பயிற்சியைத் தொடங்கினர். பிரபாகரன் அவர்களைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தார். ஆனால் அவரது மனம் மீண்டும் மீண்டும் அமுதாவின் அழகை நினைத்துக்கொண்டிருந்தது.

மதியம் 12.30 மணி – ஆசிரியர்கள் அறை

அமுதா தனது நோட்டுகளைச் சரிபார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அப்போது தேவி அருகில் வந்தாள்.

தேவி : அமுதா... பிரின்சிபால் சார் உன்னைத் தனியா அழைச்சுப் பேசினாரா?

அமுதா : ஆமாம்... கொஞ்சம்...

தேவி : என்ன சொன்னார்?

அமுதா : (சிறிது தயக்கத்துடன்) என்னைப் பாராட்டினார்... அழகா இருக்கேன்னு...

தேவி : அப்படியா? பிரின்சிபால் சார் அப்படிச் சொல்றது ரொம்ப அரிசு.

பார்வதி : அமுதா உண்மையிலேயே அழகாதான் இருக்கா. எல்லாரும் சொல்றாங்க.

ஜெனி : ஆமாம் அக்கா. நீங்க ரொம்ப நேர்த்தியா இருக்கீங்க.

ரியா : அக்கா... உங்க புடவை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.

அமுதா : போதும் போதும்... எல்லாரும் என்னைப் பாராட்ட ஆரம்பிச்சுட்டீங்க.

அனைவரும் சிரித்தனர்.

அப்போது கந்தன் உள்ளே வந்தார்.

கந்தன் : என்ன சந்தோஷம்?

தேவி : அமுதாவைப் பாராட்டிக்கிட்டிருக்கோம் சார்.

கந்தன் : ஆமாம்... அமுதா மேடம் ரொம்ப அழகா இருக்காங்க இன்னைக்கு. அது உண்மை.

அமுதா : சார்... நீங்களும்...

லாரன்ஸ் : எல்லாரும் ஒரே மாதிரி சொல்றாங்கனா அது உண்மைதான் அமுதா மேடம்.

அமுதா வெட்கத்துடன் தலையைத் தாழ்த்தினாள். அவளது முகத்தில் இயல்பான புன்னகை பரவியது.

தொடரும்...
Like Reply
2,570 views




Users browsing this thread: 2 Guest(s)