Adultery கொழுந்தன் கொடுத்து வச்சவன்Running

மதியம் சரியாக இரண்டு மணியளவில் பிரசன்டேஷனை (Presentation) முடித்துக்கொண்டு மூவரும் வீடு திரும்பியிருந்தனர். திவ்யாவின் குழந்தைகள் இருவருக்கும் மதியம் இரண்டு மணியோடு ஸ்கூல் முடிந்துவிடும் என்பதால், திவ்யாவும் அப்போதுதான் குழந்தைகளைப் பள்ளியிலிருந்து அழைத்துக்கொண்டு வீட்டிற்கு வந்திருந்தாள்.

அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து மதிய உணவு (Lunch) சாப்பிடத் தொடங்கினர்.

திவ்யா சமைத்திருந்த அறுசுவையான உணவையும், கணேஷ் மற்றும் திவ்யாவின் அன்பான உபசரிப்பையும் (Hospitality) கண்டு ஸ்வேதா வெகுவாக நெகிழ்ந்து போனாள். "உண்மையிலேயே சமையல் ரொம்பப் பிரமாதமா இருக்கு அக்கா. என் சொந்த வீட்டுக்கு வந்த மாதிரி அவ்வளவு அன்பாப் பார்த்துக்கிறீங்க," என்று மனதாரப் பாராட்டினாள்.

எல்லோரும் இயல்பாகப் பேசிச் சிரித்தபடியே மதிய உணவை அருந்தினர்.

அப்போது திவ்யா தினேஷைப் பார்த்து, "தினேஷ், இதே மாதிரி ஹைதராபாத்ல (Hyderabad) இருக்கிற காலேஜ்லயும் சிம்போசியம் ட்ரை (Try) பண்ணலாம்ல? அங்க செலக்ட் ஆனா, அப்படியே போய் விக்கி அண்ணனையும், சந்தியா அண்ணியையும் பார்த்துட்டு வரலாமே!" என்றாள்.

இதைக் கேட்டதும் ஸ்வேதாவிற்குள் பெரிய ஆர்வம் தொற்றிக்கொண்டது. "வாவ்... சூப்பர் ஐடியா அக்கா! ஹைதராபாத்ல நிறைய பெரிய காலேஜஸ் இருக்கு. நானும் ஊருக்குப் போனதும் அங்க எதாவது சிம்போசியம் நடக்குதான்னு சர்ச் (Search) பண்ணிப் பார்க்கிறேன்," என்றாள் உற்சாகமாக.

பின்பு, அவர்களின் ஊர் திரும்பும் பயணம் (Return journey) பற்றிய பேச்சு எழுந்தது.

அன்று இரவே 11:30 மணிக்கு இருக்கும் ரயிலில் இருவருக்கும் டிக்கெட் கன்ஃபார்ம் (Confirm) ஆகிவிட்டதாகத் தினேஷ் தெரிவித்தான்.

இன்று இரவே தினேஷ் கிளம்பிவிடுவான் என்பதைக் கேட்டதும், திவ்யாவின் முகம் சட்டென்று வாடியது. பல வாரங்களுக்குப் பிறகு தன் வீட்டிற்கு வந்திருக்கும் தன் ஆசைக் கொழுந்தனுடன் தனிமையில் கொஞ்சம் நேரம் கூடச் செலவழிக்க முடியாமல் போய்விடுமோ என்ற ஏக்கமும் வலியும் அவளது கண்களில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

திவ்யாவின் கண்களில் தெரிந்த அந்த ஏக்கத்தைத் தினேஷும் கவனித்தான். யாருக்கும் தெரியாமல் தன் கண்களாலேயே, 'கவலைப்படாதீங்க அண்ணி, நான் இருக்கேன்' என்பது போல அவளுக்கு ஆறுதலாக ஒரு பார்வையைப் பரிமாறினான்.

கணேஷும் வருத்தத்துடன், "என்னடா தினேஷ்... இன்னைக்கு ஒரு நாள் தங்கிட்டு நாளைக்குப் போயிருக்கலாமே? அதுக்குள்ள ஏன் நைட்டே கிளம்புறீங்க?" என்று கேட்டான்.

"ஏதோ அவசரத்துல இன்னைக்கு நைட்டே டிக்கெட் புக் (Book) பண்ணிட்டோம் அண்ணே. அடுத்த முறை சென்னைக்கு வரும்போது, கண்டிப்பா ஒரு நாள் அதிகமாத் தங்குற மாதிரியே பிளான் பண்ணிட்டு வர்றேன்," என்றான் தினேஷ்.

மதிய உணவு முடிந்து அனைவரும் கை கழுவி வந்தனர்.

அன்று ஆபீஸிற்கு லீவ் (Leave) போட்டிருந்ததால், கணேஷ் தன்னுடைய நண்பன் ஒருவனை முக்கியமாகப் பார்த்துவிட்டு வர வேண்டியிருப்பதாகக் கூறிவிட்டு, சற்று நேரத்திலேயே வெளியே கிளம்பிச் சென்றான்.

கணேஷ் வெளியே சென்றதும், பயணக் களைப்பில் இருந்த ஸ்வேதாவைப் பார்த்த திவ்யா, "ஸ்வேதா, நீ போய்ப் பெட்ரூம்ல (Bedroom) படுத்து நல்லாத் தூங்கி ரெஸ்ட் (Rest) எடுமா," என்றாள் அன்பாக.

ஸ்வேதா சற்றுத் தயங்கி, "இல்ல அக்கா, பரவாயில்லை... நான் இங்க ஹால்லயே (Living room) படுத்துக்கிறேன்," என்றாள்.

ஆனால் திவ்யாவும் தினேஷும் விடவில்லை. "நைட் பஸ்ல வேற சரியாத் தூங்கியிருக்க மாட்டீங்க, உள்ள ஏசி (AC) போட்டுட்டு நிம்மதியாப் படுங்க ஸ்வேதா," என்று இருவரும் வற்புறுத்தவே, ஸ்வேதா சம்மதித்துப் படுக்கையறைக்குள் சென்றாள். திவ்யாவும் உள்ளே சென்று அவளுக்குப் போர்த்திக்கொள்ள ஒரு சுத்தமான போர்வையைக் (Fresh blanket) கொடுத்து, அவள் சௌகரியமாகப் படுத்திருப்பதை உறுதி செய்துவிட்டுக் கதவைச் சாத்திவிட்டு வெளியே வந்தாள்.

ஹாலில் தரையில் விரிக்கப்பட்டிருந்த பெரிய பாயில் ஒரு ஓரமாகத் திவ்யாவின் இரண்டு குழந்தைகளும், அவர்களுக்கு அடுத்துத் திவ்யாவும், அவளது மறுபக்கத்தில் தினேஷும் வரிசையாகப் படுத்தனர். எதிரே டிவியில் (TV) மிகக் குறைவான சத்தத்தில் (Low volume) இளையராஜா மற்றும் ஏ.ஆர். ரஹ்மானின் தமிழ் மெலடிப் பாடல்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

தினேஷ் தன் அருகில் படுத்திருந்த திவ்யாவின் முகத்தையே கூர்ந்து பார்த்தான். முன்பு இருந்த அந்தப் பொலிவு குறைந்து, அவள் சற்று மெலிந்திருப்பது போலத் தெரிந்தது.

"அண்ணி... நீங்க ரொம்ப இளைச்சுப் போயிட்டீங்க அண்ணி. முகமெல்லாம் ஏன் இவ்வளவு டல்லா (Dull) இருக்கு?" என்று ஆதங்கத்தோடு கேட்டான் தினேஷ்.

திவ்யா ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் அதை மறைத்து, "அப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லடா. நான் நல்லாதான் இருக்கேன்," என்றாள்.

சரியாக அந்த நேரம், திவ்யாவின் மொபைல் போன் ஒலித்தது. திரையில் ஏதோ ஒரு புதிய நம்பர் காட்டியது. அது ஸ்பேம் கால் (Spam call) என்று திவ்யா முகத்தைச் சுளித்துக்கொண்டே அதைக் கட் (Cut) செய்தாள்.

ஆனால், அடுத்த சில நொடிகளிலேயே மீண்டும் அதே நம்பரிலிருந்து போன் வந்தது!

தினேஷ் புருவத்தைச் சுருக்கி, "ஏன் அண்ணி இவ்வளவு ஸ்பேம் கால் வருது உங்களுக்கு? அந்த நம்பரை பிளாக் (Block) பண்ணி ரிப்போர்ட் (Report) பண்ண வேண்டியதுதானே?" என்றான்.

"ம்ம்ம்... அப்புறமா ரிப்போர்ட் பண்ணிக்கிறேன்டா," என்ற திவ்யா, தன் மொபைலைச் சைலண்ட் (Silent) மோடுக்கு மாற்றி ஓரமாக வைத்தாள்.

சிறிது நேரத்திலேயே, திவ்யாவின் குழந்தைகள் இருவரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குச் சென்றுவிட்டனர்.

இப்போது அந்த ஹாலின் அமைதியில், திவ்யாவும் தினேஷும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தபடி பக்கவாட்டில் திரும்பிப் படுத்திருந்தனர். இருவரின் கண்களும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தன. பல வாரங்களாக மனதிற்குள் பூட்டி வைத்திருந்த ஏக்கமும், தவிப்பும் அந்தப் பார்வையில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

அதே நேரம், டிவியில் 'முதல்வன்' படத்தின் அந்த உயிரை உருக்கும் பாடல் மெல்லிய இசையோடு ஒலிக்கத் தொடங்கியது:

ஆண்: "ஒரு தடவ இழுத்து அணச்சபடி
உயிர் மூச்ச நிறுத்து கண்மணியே..."

பெண்: "உம் முதுகத் துளைச்சி வெளியேற
இன்னும் கொஞ்சம் இருக்கு என்னவனே..."

ஆண்: "மழையடிக்கும் சிறு பேச்சு
வெயிலடிக்கும் ஒரு பார்வை
ஒடம்பு மண்ணில் புதையிற வரையில்
உடன் வரக் கூடுமோ..."

பெண்: "உசுர் என்னோட இருக்கயில
நீ மண்ணோட போவதெங்கே
அட உன் ஜீவனில் நான் இல்லையா
கொல்ல வந்த மரணம் கூடக் குழம்புமைய்யா..."

ஆண்: "குறுக்குச் சிறுத்தவளே
என்னைக் குங்குமத்தில் கரைச்சவளே
மஞ்ச தேச்சுக் குளிக்கையில்
என்னக் கொஞ்சம் பூசு தாயே
கொலுசுக்குள் மணியாக
என்னக் கொஞ்சம் மாத்து தாயே..."

பெண்: "ஒரு கண்ணில் நீர் கசிய
உதட்டு வழி உசிர் கசிய
உன்னாலே சில முறை இறக்கவும்
சில முறை பிறக்கவும் ஆனதே

அட ஆத்தோட விழுந்த இலை
அந்த ஆத்தோட போவது போல்
நெஞ்சு உன்னோடுதான் பின்னோடுதே
அட காலம் மறந்து காட்டு மரமும் பூக்கிறதே..."

அந்தப் பாடலின் ஒவ்வொரு வரியும் அவர்கள் இருவரின் ஆன்மாவைத் தீண்டியது. "ஒரு கண்ணில் நீர் கசிய, உதட்டு வழி உசிர் கசிய..." என்ற வரி ஒலித்தபோது, இருவராலும் தங்கள் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

இருவரும் மெதுவாக நெருங்கி, ஒருவரையொருவர் ஆரத் தழுவி இறுக அணைத்துக்கொண்டனர். தினேஷின் உதடுகள் திவ்யாவின் நடுங்கும் உதடுகளைக் கவ்விக்கொண்டன. அது காமத்தின் முத்தமல்ல; பிரிவின் வலியையும், ஆழமான காதலையும் பரிமாறிக்கொள்ளும் உயிர் முத்தம்!

ஏனோ தெரியவில்லை, முத்தமிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே இருவரின் கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர்த் துளிகள் கசிந்து வழிந்தன. கண்ணீர் வடிய வடிய, இருவரும் ஒருவரது முகத்தில் மற்றொருவர் மாறி மாறி முத்த மழை பொழிந்தனர். திவ்யா தன் முகத்தை அவனது மார்பில் புதைத்துத் தன் மனப் பாரத்தையெல்லாம் இறக்கி வைத்தாள்.

பின்னர், உள்ளே படுக்கையறையில் ஸ்வேதா தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறாள் என்ற நிதர்சனம் நினைவில் இருந்ததால், இருவரும் சற்றே விலகிப் படுத்தனர்.

ஆனால், தலைமாட்டில் இருவரின் கைகளும் ஒன்றையொன்று பிரியாமல் இறுகப் பற்றியிருந்தன. ஒருவரையொருவர் ஏக்கமாகவும், ஆழமான காதலோடும் பார்த்துக்கொண்டே, அந்தத் தழுவலின் கதகதப்பிலேயே இருவரும் தங்களை அறியாமல் உறங்கிப் போனார்கள்.

சற்றுப் பொழுது கழித்து, படுக்கையறையில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த ஸ்வேதா கண் விழித்து ஹாலுக்கு வந்தாள்.

ஹாலில் டிவி இன்னும் மெல்லிய சத்தத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. தரையில் குழந்தைகள் ஒரு பக்கம் தூங்கிக்கொண்டிருக்க, மறுபக்கம் தினேஷ் திவ்யாவின் உள்ளங்கையில் தன் முகத்தைப் புதைத்தபடி ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தான். திவ்யாவின் மற்றொரு கை அவனது தோளை ஆதரவாக அணைத்தபடி கிடந்தது.

அந்தக் காட்சியைப் பார்த்த ஸ்வேதாவிற்கு அதில் எந்தவொரு விரசமோ, தவறோ துளியும் தோன்றவில்லை. ஒரு தாயைப் போன்ற அண்ணியின் அருகில் பாசத்தோடு உறங்குவதாகவே அவளது கண்களுக்கு அது அழகாகத் தெரிந்தது.

அவர்களின் தூக்கம் கலையக் கூடாது என நினைத்த ஸ்வேதா, சத்தமில்லாமல் சென்று டிவியை ஆஃப் (Off) செய்தாள்.

அப்போது திவ்யா மெல்லக் கண் விழித்தாள். எதிரே நின்றிருந்த ஸ்வேதாவைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தபடி, "ரொம்ப நேரம் ஆகிடுச்சாம்மா?" என்று கேட்டாள்.

ஸ்வேதாவும் சிரித்துக்கொண்டே, "ஆமாம் அக்கா... நானும் நல்லா அசந்து தூங்கிட்டேன்," என்றாள்.

திவ்யா தன் உள்ளங்கையில் புதைந்திருந்த தினேஷின் முகத்தை மிக மென்மையாக விலக்கித் தலையணையில் சாய்த்துவிட்டு எழுந்தாள். "இரும்மா, நான் போய்ச் சூடா டீ (Tea) போடுறேன்," என்று கூறிச் சமையலறைக்குச் சென்றாள்.

ஸ்வேதாவும் அவள் பின்னாலேயே சமையலறைக்குள் சென்று அவளுடன் கலகலப்பாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். சமையலறை வாசலின் வழியே, ஹாலில் தினேஷ் இன்னும் உலகம் மறந்து அசந்து தூங்கிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து இரு பெண்களும் சிரித்துக்கொண்டனர்.

சற்று நேரத்தில் கணேஷும் வெளியே சென்ற வேலையை முடித்துக்கொண்டு வீடு திரும்பினான். குழந்தைகளும் தூங்கி எழுந்தனர். அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து டீ குடித்துப் பேசி, அந்த மாலைப் பொழுதை மிகவும் இனிமையாகக் கழித்தனர்.

இரவு உணவை முடித்துக்கொண்டு சற்று ஓய்வெடுத்த பின், சரியான நேரத்திற்குக் கணேஷ் தினேஷையும் ஸ்வேதாவையும் ரயில் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப் புறப்பட்டான்.

வாசலில் கிளம்பும்போது, தினேஷ் திவ்யாவின் கண்களைப் பார்த்துப் பிரியாவிடை பெற்றான். அவன் உடனடியாக ஊருக்குத் திரும்புவது திவ்யாவிற்கு வருத்தமாக இருந்தாலும், மதியம் அவன் மார்பில் சாய்ந்து அழுததும், அவன் தனக்காக இவ்வளவு தூரம் வந்ததும் அவளது மனதிற்குப் பெரிய ஆறுதலைக் கொடுத்திருந்தன.

கணேஷ் இருவரையும் ரயில் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, 11:30 மணி ரயிலில் பத்திரமாக ஏற்றி விட்டான்.

ரயிலில் ஸ்வேதாவிற்கும் தினேஷிற்கும் அருகருகே இருந்த இரண்டு அப்பர் பெர்த்கள் (Upper berths) ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன. இருவரும் மேலே ஏறிப் படுத்து, ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டனர்.

"நைட் எதாவது தேவைன்னா தயங்காம என்னை எழுப்புங்க ஸ்வேதா," என்று அக்கறையோடு கூறிய தினேஷ், மொபைலில் அலாரம் (Alarm) வைத்துவிட்டுக் கண்களை மூடினான். ஸ்வேதாவும் புன்னகையுடன் உறங்கத் தொடங்கினாள்.

மறுநாள் விடியற்காலை ரயில் திருச்சியை அடைந்தது.

ரயிலிலிருந்து இறங்கியதும், சென்னையில் தன்னைத் தன் சொந்தக் குடும்பம் போலப் பார்த்துக்கொண்டதற்காகத் தினேஷிற்கு மனமார நன்றி கூறிவிட்டுத் தன் காலேஜ் ஹாஸ்டலுக்குக் (Hostel) கிளம்பிச் சென்றாள் ஸ்வேதா.

தினேஷும் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான். அவனது மனம் முழுவதும் திவ்யா அண்ணியின் நினைவுகளே நிறைந்திருந்தன. அவளது வாடிய முகமும், அந்தக் கண்ணீர் முத்தமும் அவனை ஏங்கவைத்தாலும், அவளை நேரில் பார்த்துவிட்டு வந்தது அவனுக்குள் ஒரு நிம்மதியைக் கொடுத்தது.
[+] 12 users Like Nsme's post
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் தினேஷ் சென்னை செல்லும் போது ஸ்வேதா கூட சென்று திவ்யா மற்றும் கணேஷ் பழக்கம் பார்த்து ஸ்வேதா மகிழ்ச்சி பார்க்கும் போது இந்த பெண் தான் தினேஷ் மனைவி வருவர் என்று நினைக்கிறேன்
[+] 2 users Like karthikhse12's post
Like Reply

Super Update Nanba ....

Again story le heating moment kaga waiting ..
Like Reply

Bro next update
Like Reply

Nice ubdate
Like Reply

Nice episodes???
Like Reply
Thumbs Up 

Heart சூப்பர் இப்படி என் மனைவி மலர் ஓக்கனும்
Like Reply

Update yeppo potuvinka
Like Reply

Next episode
Like Reply

அனைவருக்கும் வணக்கம்,

தீபாவளிப் பண்டிகையை ஒட்டி ஏற்பட்ட எண்ணற்ற அலைச்சல்கள், பயணங்கள், போதிய தனிமையின்மை மற்றும் எழுதுவதற்கு ஏற்ற சூழல் அமையாத காரணங்களால் என்னால் உடனுக்குடன் அப்டேட் (Update) தர இயலவில்லை.

என்னுடைய இயல்பான ரொட்டீன் (Routine) அடுத்த வாரத்திலிருந்துதான் சீராகும் என்பதால், அடுத்த புதன்கிழமையிலிருந்து தொடர்ந்து அப்டேட்களைத் தருகிறேன்.

ஆதரவளித்து இந்தக் கதையைப் படிக்கும் மற்றும் தொடர்ந்து அப்டேட்களை எதிர்பார்க்கும் அனைவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள். தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும்!
[+] 4 users Like Nsme's post
Like Reply

(05-11-2026, 10:38 PM)Nsme Wrote:  Selva single
Secretspy2092
Kishantamil
rameshsurya84

தங்களின் அனைத்துக் கருத்துகளுக்கும் மிக்க நன்றி! கதை எவ்வாறு செல்லும் என்பதை அந்தந்தக் கதாபாத்திரங்களின் இயல்பிற்கு ஏற்றவாறு தெளிவாக எழுத முயற்சிக்கிறேன். தங்களின் ஆவலுக்கும், ஆலோசனைகளுக்கும் நன்றி. ஃபோர்சம் (Foursome) எழுத வேண்டும் என்ற ஆவல் எனக்கும் இருந்தாலும், இந்தக் கதையின் ஓட்டத்தில் அதற்கு வாய்ப்பில்லை. வேறு ஒரு கதையில் கண்டிப்பாக எழுத முயற்சிக்கிறேன்!

BRO YOU'RE SAID NO CHANCE FOR FOURSOME. OK BRO. MAKE UPDATE DIVYA, DHINESH, VICKY THREESOME. IT'S AVESOME. PLEASE ITS MY HUMBLE REQUEST
Like Reply

Ok bro take care.
Take rest
Porumaiya relaxed aa story ready pannunka
[+] 1 user Likes Selva single's post
Like Reply

@Nsme

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்புதான் மீண்டும் உள்நுழைந்தேன். அப்போது உங்கள் கதையின் தலைப்பைப் பார்த்ததும், ஒரு முறை படித்துப் பார்க்கலாம் என்று தோன்றியது.

அடடா! படிக்கப் படிக்க அவ்வளவு பேரானந்தமாக இருந்தது! முதல் பக்கத்தைப் படித்து முடித்ததும் தொடர்ந்து படிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் வந்தது. அப்படியே இரண்டு நாட்களிலேயே முழுக் கதையையும் படித்து முடித்துவிட்டேன். அந்த அளவுக்கு கதை என்னை ஈர்த்துவிட்டது!

உங்கள் கதையில் நான் மிகவும் ரசித்த சில விஷயங்கள்:

சந்தியா என்ற கதாநாயகி: என்ன ஒரு அற்புதமான கதாபாத்திரம்! உண்மையிலேயே மிகவும் அழகாகப் படைக்கப்பட்டிருக்கிறாள். எந்தச் சூழ்நிலையையும் தன்னம்பிக்கையுடன் கையாளும் திறமையும், எப்போதும் நேர்மறையான எண்ணங்களுடன் உற்சாகமாக இருக்கும் குணமும் அருமை!
உங்களுடைய கதை சொல்லும் விதம்: நீங்கள் கதையை விவரிக்கும் விதம் மிகவும் அற்புதம். தொடர்ந்து படிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தைத் தூண்டிக்கொண்டே இருக்கிறது.
கூடுதல் தகவல்கள்: கதையின் இடையிடையே பல்வேறு துறைகள் மற்றும் விஷயங்களைப் பற்றிப் பகிரும் தகவல்கள் மிகவும் அருமையாக இருக்கின்றன.
கருத்துப் பகுதியில் சிலர் கதைக்கு இடையில் எதற்குக் கூடுதல் தகவல்கள் என்று கேள்வி எழுப்பியிருந்ததைப் பார்த்தேன். ஆனால் உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், என்னைப் போலவே பலரும் இந்தக் கதையைப் பின்தொடர்வதற்கு அந்தக் கூடுதல் தகவல்களும் ஒரு முக்கியக் காரணமாக இருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

என்னைப் பொறுத்தவரை, இந்தக் கதையை முழுமையாகப் படித்து முடிக்க மூன்று முக்கியக் காரணங்கள்:

உங்களுடைய அழகான கதை சொல்லும் விதம்.
சந்தியா என்ற கதாபாத்திரம் – தன்னம்பிக்கை, நேர்மறைச் சிந்தனை, மனவலிமை என அனைத்தும் நிறைந்த ஓர் அற்புதமான கதாபாத்திரம்.
கதையுடன் சேர்த்துத் தரப்படும் கூடுதல் தகவல்கள். அவை வாசிப்பு அனுபவத்திற்கு மேலும் பல மதிப்புகளைக் கூட்டுகின்றன.
இன்னொரு சிறிய வேண்டுகோள்!

உங்களால் முடிந்தால், மகாபாரதத்தை மையமாகக் கொண்டோ அல்லது அதன் கதாபாத்திரங்களின் குணாதிசயங்களை உங்கள் கதையின் கதாபாத்திரங்களுடன் ஒப்பிட்டோ ஒரு கதையை எழுதினால் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.

நிச்சயமாக, மகாபாரதத்தைப் பற்றிய வெவ்வேறு விளக்கங்கள் சிலருடைய உணர்வுகளைப் பாதிக்கக்கூடும் என்பதையும் புரிந்துகொள்கிறேன். அதனால் அப்படியொரு கதையை எழுதுவது சாத்தியமில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை. மகாபாரதத்தை நீங்கள் எப்படிப் புரிந்துகொண்டு, அதன் கதாபாத்திரங்களை எப்படிப் பகுப்பாய்வு செய்தீர்கள் என்பதை எங்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டால்கூட மகிழ்ச்சிதான்.

உங்களுடைய புரிதலுக்கு ஏதேனும் குறிப்பிட்ட புத்தகங்கள் அல்லது வேறு ஆதாரங்கள் அடிப்படையாக இருந்தால், அவற்றையும் எங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்.

இவ்வளவு அழகான கதையை எங்களுக்குக் கொடுத்ததற்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்! ❤️

உங்களிடமிருந்தும், இதுபோன்ற திறமையான எழுத்தாளர்களிடமிருந்தும் இன்னும் பல அழகான கதைகளைப் படிக்க வேண்டும் என்பதே என் உண்மையான ஆசை.

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்... எங்களைப் போன்ற வாசகர்களை மகிழ்வித்துக்கொண்டே இருங்கள்!
[+] 2 users Like sexplorer's post
Like Reply

(10-11-2026, 06:24 PM)Nsme Wrote:  அனைவருக்கும் வணக்கம்,

தீபாவளிப் பண்டிகையை ஒட்டி ஏற்பட்ட எண்ணற்ற அலைச்சல்கள், பயணங்கள், போதிய தனிமையின்மை மற்றும் எழுதுவதற்கு ஏற்ற சூழல் அமையாத காரணங்களால் என்னால் உடனுக்குடன் அப்டேட் (Update) தர இயலவில்லை.

என்னுடைய இயல்பான ரொட்டீன் (Routine) அடுத்த வாரத்திலிருந்துதான் சீராகும் என்பதால், அடுத்த புதன்கிழமையிலிருந்து தொடர்ந்து அப்டேட்களைத் தருகிறேன்.

ஆதரவளித்து இந்தக் கதையைப் படிக்கும் மற்றும் தொடர்ந்து அப்டேட்களை எதிர்பார்க்கும் அனைவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள். தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும்!

Dear friend,

Wishing you and your family a very Happy Deepavali! ?✨ May this festival of lights bring you good health, happiness, prosperity, and endless success.
Appreciate your sincerity to lets us know the status.
And by the way, your storytelling is absolutely fantastic! The way you weave words, elaborate every moment, and bring emotions to life is truly captivating. Your writing has a unique charm that keeps the reader hooked and makes every experience feel vivid and pleasurable. You have a real gift for storytelling, and your words are nothing short of delicious! ??
Keep writing, keep entertaining, and keep mesmerizing us!
Happy Deepavali once again! ?❤️
[+] 1 user Likes Kkknaughtyboy's post
Like Reply

Update
Like Reply

karthikhse12,
Secretspy2092,
Selva single,
Devayani rasigan,
moledcock,
Chandrurmm,
rameshsurya84,
sexplorer,
Kkknaughtyboy

தங்களின் கருத்துகளுக்கு மிக்க நன்றி! ஒரு நீண்ட இடைவெளிக்கு மன்னிக்கவும். இந்த வாரம் வேலைப்பளு சற்று அதிகமாக இருந்ததாலும், சிறிய உடல்நலப் பிரச்சனைகள் காரணமாகவும் ஒரு சிறிய அப்டேட்டை (Update) மட்டுமே தற்போது எழுதியுள்ளேன். ஆனால், இனிமேல் விரைவாக அப்டேட்களைக் கொடுக்க முயற்சிக்கிறேன்.

@karthikhse12,
அது ஸ்வேதாவா அல்லது வேறு யாராவதா என்பதைப் போகப் போகப் பார்க்கலாம்!

@rameshsurya84,
மன்னிக்கவும். அண்ணன், தம்பி இருவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஒரே பெண்ணிடம் உறவு கொள்வது போல் இந்தக் கதையில் எழுத வாய்ப்பில்லை. இருந்தாலும், இனி வரும் மற்ற உடலுறவுக் காட்சிகள் உங்களுக்குப் பிடித்தவாறு அமையும் என்று நம்புகிறேன். எனது கதையைத் தொடர்ந்து பின்தொடர்வதற்கு நன்றி!

@sexplorer,
தங்களுடைய இந்த நீண்ட கருத்திற்கு மிக்க நன்றி. உங்கள் கருத்தைப் படிக்கையில் நான் அடைந்த மகிழ்ச்சியையும் நெகிழ்ச்சியையும் வார்த்தைகளால் விவரிக்க இயலாது. இது போன்ற உங்களின் மனமார்ந்த பாராட்டுகளும், அங்கீகாரமும்தான் என்னைத் தொடர்ந்து எழுத வைக்கின்றன. மகாபாரதம் பற்றி வேறொரு பதிவில் பேசலாம். மிக்க நன்றி!

@Kkknaughtyboy,
உங்களின் தீபாவளி வாழ்த்துகளுக்கும், பாராட்டு வார்த்தைகளுக்கும் மிக்க நன்றி! Please continue to support the story!
Like Reply

சென்னைப் பயணம் முடிந்து திருச்சி திரும்பிய பிறகு, காலேஜில் தினேஷ் மற்றும் அன்வியின் காதல் நன்றாகப் போய்க்கொண்டிருந்தது.

வாரத்திற்கு ஒருமுறையாவது மதிய நேரத்தில் வகுப்புகளுக்குக் கட் அடித்துவிட்டு, இருவரும் அன்வியின் கசின் அக்காவின் தனி வீட்டிற்குச் சென்று வெறித்தனமாக உடலுறவு கொள்வது அவர்களின் வழக்கமாகவே மாறிப்போனது.

தினேஷின் காம வித்தைகளில் அன்வி முழுமையாகக் கிறங்கிப் போயிருந்தாள். அதேபோல் அன்வியும் காமத்தில் சளைத்தவள் அல்ல! முதல் நாள் காண்டம் (Condom) மாட்டத் தெரியாமல் தடுமாறிய தினேஷிற்கு, அதை எப்படி நொடியில் பிரித்து மாட்டுவது என்பதில் தொடங்கி, தனக்கு எந்தெந்த இடங்களில் தொட்டால் பிடிக்கும், எந்தக் கோணத்தில் ஓத்தால் உச்சம் வேகமாக வரும் என்பதை அன்வி தயக்கமின்றிச் சொல்லிக் கொடுத்தாள்.

பதிலுக்குத் தினேஷும் தன் அண்ணிகளிடம் கற்றிருந்த முத்தக் கலையையும், நீண்ட நேரம் தாக்குப்பிடிக்கும் வித்தையையும் அவளிடம் காட்டி, புதுப்புது பொசிஷன்களை (Positions) அவளோடு முயற்சித்துப் பார்த்தான். சுருக்கமாகச் சொன்னால், அந்தத் தனி வீட்டின் படுக்கையறை அவர்கள் இருவருக்கும் ஒரு பயிற்சிக்களமாக மாறி, இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் தங்களின் காம வித்தைகளைப் படிப்படியாக மெருகேற்றிக்கொண்டனர்!

ஆனால், அண்மைக்காலமாக அன்வி தினேஷிற்கு வாங்கிக் கொடுக்கும் விலையுயர்ந்த பரிசுகள் (Expensive gifts) அவனுக்குள் ஒருவித நெருடலையும், சங்கோஜத்தையும் ஏற்படுத்தத் தொடங்கின.

சாதாரணக் காலேஜ் மாணவியான அன்வி, தினேஷிற்கு விலையுயர்ந்த பிராண்டட் வாட்ச் (Branded Watch), காஸ்ட்லியான பெர்ஃப்யூம்கள் (Perfumes), விலையுயர்ந்த உடைகள் என வாரி வாரி வாங்கிக் கொடுத்தாள்.

"அன்வி, எதுக்கு இவ்வளவு காஸ்ட்லியான கிஃப்ட் (Gift) எல்லாம் வாங்குற? எனக்கே ஒரு மாதிரி சங்கடமா இருக்கு..." என்று தினேஷ் தயக்கத்தோடு கேட்டபோதெல்லாம், அவள் சிரித்துக்கொண்டே, "அதைப் பத்தியெல்லாம் நீ கவலைப்படாதடா, நான் ஆசையா வாங்கித் தர்றதை வெச்சுக்கோ!" என்று கூறுவாள்.

தினேஷும் அவ்வப்போது தன் பாக்கெட் மணியிலிருந்து (Pocket money) அன்விக்குச் சின்னச் சின்னக் கிஃப்ட்கள் வாங்கிக் கொடுத்தாலும், அவை அன்வி அவனுக்குத் தரும் ஆடம்பரப் பரிசுகளுக்குக் கொஞ்சமும் ஈடாகாது. இவ்வாறாக இவர்களின் காதல் படுக்கையறையில் மிகச் சிறப்பாகவும், வெளியில் சற்று நெருடலாகவும் சென்றுகொண்டிருந்தது.

மறுபுறம், சென்னையில் திவ்யா அண்ணி சொன்னதற்காகவும், தினேஷுக்காகவும் அவனது விக்கி அண்ணனையும் சந்தியா அண்ணியையும் விரைவில் சந்திக்க, ஹைதராபாத்தில் (Hyderabad) உள்ள கல்லூரிகளில் நடக்கும் சிம்போசியங்களைத் (Symposiums) தீவிரமாகத் தேடிக்கொண்டிருந்தாள் ஸ்வேதா.

ஒரு நாள், ஹைதராபாத்தில் உள்ள ஒரு முன்னணி கல்லூரியில் மிக விரைவில் நடக்கவிருக்கும் ஒரு பெரிய சிம்போசியத்தைக் கண்டுபிடித்தாள். ஆனால், பேப்பர் சப்மிட் (Paper submit) செய்வதற்கான கால அவகாசம் மிகவும் குறைவாக இருந்ததால், இருவரும் கடுமையாக உழைக்க வேண்டியிருந்தது.

அதற்காக, தினமும் மாலை காலேஜ் முடிந்த பிறகும், ஸ்வேதாவின் பைனல் இயர் வகுப்பறையிலேயே (Final year classroom) இருவரும் அமர்ந்து தீவிரமாக வேலை செய்யத் தொடங்கினர். யாருமில்லாத அந்த அமைதியான மாலை நேர வகுப்பறையில், ஒரே லேப்டாப் (Laptop) திரையை இருவரும் நெருக்கமாகக் குனிந்து பார்க்கும்போது, ஸ்வேதாவின் கூந்தல் தினேஷின் கன்னத்தில் உரசுவதும், இருவரின் தோள்கள் தற்செயலாக இடித்துக்கொள்வதுமாக அவர்களுக்குள் ஓர் இயல்பான, மெல்லிய நெருக்கம் அழகாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.

அப்படி ஒரு நாள் மாலை, இருவரும் வகுப்பறையில் அமர்ந்து பிரசன்டேஷன் வேலையில் மூழ்கியிருந்தபோது, "சேச்சி (அக்கா)..." என்று உற்சாகமாகக் கூப்பிட்டபடியே ஓர் இளம் பெண் அந்த வகுப்பறைக்குள் நுழைந்தாள்!

தினேஷ் நிமிர்ந்து பார்த்தான்.

அங்கே இளமை துறுதுறுக்க ஓர் அழகான பெண் நின்று கொண்டிருந்தாள்.

பார்த்தவுடனேயே சுண்டி இழுக்கும் களையான கேரளத்து முகம், படபடவெனப் பேசும் பெரிய மருள்கண்கள், சிரிக்கும்போது கன்னத்தில் விழும் அழகான குழி, சுடிதாரில் கச்சிதமாகத் தெரிந்த இளமையான உடல்வாகு எனப் பார்ப்பதற்கு ஒரு குட்டித் தேவதையைப் போல இருந்தாள்.

ஸ்வேதா புன்னகையுடன் தினேஷிடம், "தினேஷ், இவ என்னோட தங்கச்சி 'வர்ஷா' (Varsha). நம்ம காலேஜ்லதான் ஃபர்ஸ்ட் இயர் (1st Year) படிக்கிறா. என்கூடத்தான் ஹாஸ்டல்ல (Hostel) இருக்கா," என்று அறிமுகப்படுத்தினாள்.

ஸ்வேதா அமைதியான, கண்ணாடி அணிந்த படிப்பாளி என்றால், வர்ஷா அதற்கு நேர் எதிராகத் துறுதுறுவென ஒரு பட்டாம்பூச்சியைப் போல இருந்தாள்!

வர்ஷா தன் பெரிய கண்களை விரித்துத் தினேஷைப் பார்த்து ஒரு கள்ளங்கபடமற்ற புன்னகையைச் சிந்தி, "ஹாய்! நீங்கதான் அந்த தினேஷா? சேச்சி ஹாஸ்டல் ரூம்ல உங்களைப் பத்திச் சொல்லியிருக்கா... நீங்க ரொம்ப ஸ்மார்ட்டா இருக்கீங்க!" என்று துள்ளலோடு கூறினாள்.

ஸ்வேதா வெட்கத்தில் முகம் சிவந்து, "ஏய் வர்ஷா... சும்மா இருடி!" என்பதுபோல் தன் தங்கைக்குச் சைகை காட்டினாள்.

வர்ஷாவின் அந்தத் துறுதுறுப்பும், கள்ளங்கபடமற்ற அழகும் முதல் பார்வையிலேயே தினேஷின் மனதைக் கொள்ளை கொண்டன! மேலும், இரு சகோதரிகளின் மலையாளம் கலந்த தமிழ்ப் பேச்சு அவனை ஓர் உற்சாகமான மனநிலைக்குக் கொண்டு சென்றது.

திடீரெனத் தினேஷின் முகத்தை உற்றுப் பார்த்த வர்ஷா, ஏதோ ஞாபகம் வந்தவளாக, "வெயிட் (Wait)... நீங்கதானே அன்வி அக்காவோட பாய்ஃபிரெண்ட் (Boyfriend)? நான் உங்களை அதிகமா அவங்ககூடப் பார்த்திருக்கேனே! நீங்க ரெண்டு பேரும் காலேஜ்ல ரொம்ப ஃபேமஸ் ஆச்சே!" என்று பட்டென்று கேட்டாள்!

அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் அங்கு ஒரு நொடி நிசப்தம் நிலவியது.

வர்ஷாவின் முன்னால் அதை ஒப்புக்கொள்ளத் தினேஷிற்கு உள்ளுக்குள் சற்றுத் தயக்கமாக இருந்தாலும், மறைக்க வழியின்றி, "ஆமாம்..." என்று மெல்லத் தலையசைத்தான்.

தினேஷ் 'ஆமாம்' என்று சொன்ன மாத்திரத்தில், ஸ்வேதாவின் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய ஏமாற்றம் வந்து போனது!

ஆனால் வர்ஷாவோ துறுதுறுவெனச் சிரித்துக்கொண்டே, தன் உதட்டைச் செல்லமாகச் சுழித்து, "ச்சே... இந்தக் காலேஜ்ல பார்க்க நல்லா ஸ்மார்ட்டா இருக்கிற சீனியர்ஸ் எல்லாரும் ஏற்கனவே கமிட்டடாவே (Committed) இருக்கீங்களே!" என்று விளையாட்டாகச் சலித்துக்கொண்டாள்.

மறுபக்கம், எப்போதும் படிப்பிலேயே மூழ்கியிருக்கும் ஸ்வேதாவிற்கோ, அன்வியையும் தினேஷையும் இதற்கு முன் ஒன்றாகப் பார்த்திருந்தாலும், இருவரும் காதலிக்கிறார்கள் என்பது இப்போது உறுதியாகத் தெரியவந்தது! தன் மனதிற்குள் தினேஷின் மீது மெல்லத் துளிர்த்துக் கொண்டிருந்த அந்த இனம் புரியாத ஆசை, 'இவன் ஏற்கனவே இன்னொருத்தியின் காதலன்' என்ற நிதர்சனத்தில் அடிபட்டுப் போனது.

ஸ்வேதா தன் ஏமாற்றத்தை வெளியில் காட்டிக்கொள்ளாமல் கண்ணாடியைச் சரிசெய்துகொண்டு, "சரி வர்ஷா, நீ முதல்ல ஹாஸ்டலுக்குப் போ... நான் இந்த வொர்க்கை முடிச்சுட்டு வர்றேன்," என்று கூறித் தன் தங்கையை அங்கிருந்து அனுப்பப் பார்த்தாள்.

வர்ஷா உடனே தினேஷைப் பார்த்து, "பாய் அண்ணா!" என்றாள்.

தினேஷ், "என்னது... அண்ணாவா?!" எனத் திடுக்கிட்டுக் கேட்டான்.

அவன் பதறிய விதத்தைப் பார்த்ததும் இரு பெண்களும் சத்தமாகச் சிரித்தனர்.

வர்ஷா சிரித்துக்கொண்டே, "நான் ஃபர்ஸ்ட் இயர் (First year), நீங்க செகண்ட் இயர் (Second year). அண்ணான்னு கூப்பிடுறதுதானே சரியா இருக்கும்?" என்றாள்.

அதற்குத் தினேஷ், "அப்படிப் பார்த்தா ஸ்வேதா பைனல் இயர் (Final year). நான் அவங்களை அக்கான்னு கூப்பிடாம பேர் சொல்லித்தானே கூப்பிடுறேன்! அதே மாதிரி நீயும் என்னைப் பேர் சொல்லி மட்டுமே கூப்பிடு," என்றான் வர்ஷாவிடம்.

வர்ஷா சற்றுச் சீரியஸாக, "ஆனா அண்ணான்னு கூப்பிடுறதுல உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை?" என்று கேட்டாள்.

தினேஷ் நிதானமாக, "எங்க வீட்ல எனக்கு சிஸ்டர்ஸ் (Sisters) யாரும் கிடையாது, வெறும் பிரதர்ஸ் (Brothers) மட்டும்தான். சிஸ்டர் என்கிறது ஒரு புனிதமான உறவு. எனக்குக் கூடப் பிறந்த ஒரு தங்கச்சி இல்லையேன்னு நான் நிறைய நாள் ஏங்கியிருக்கேன்; ஆனா, அந்த இடத்தை வேற யாராலயும் நிரப்ப முடியாது. ரோட்ல போற முன்னபின்ன தெரியாதவங்க மரியாதைக்காக அண்ணான்னு கூப்பிட்டாப் பரவாயில்லை... ஆனா, மனசுக்குள்ள அந்தச் சகோதரி ஃபீல் (Sister feel) வராம, பழகுறவங்க யாரையும் சும்மா பேருக்குத் தங்கச்சியா ஏத்துக்க என் மனசு ஒப்பாது!" என ஆழமான விளக்கத்தைக் கூறினான்.

வர்ஷாவுக்கு அவனது பதில் கன்வின்சிங்காக (Convincing) இருந்ததால், "ஓகே!" என்றாள் புன்னகையுடன்.

ஸ்வேதாவிற்கோ அவனது இந்தப் பதிலும், ஆழமான சிந்தனையும் வெகுவாகக் கவர்ந்தன.

ஸ்வேதா வர்ஷாவைப் பார்த்து, "சரி, எங்களை வேலை செய்ய விடு. அப்புறமாப் பேசலாம்," என்று கூற, வர்ஷா அங்கிருந்து விடைபெற்றாள்.

வர்ஷா, "பாய் தினேஷ்!" என்று அழகாகக் கையசைத்துவிட்டுச் சென்ற பிறகும், அவளது அந்தக் கன்னக்குழிச் சிரிப்பும், துறுதுறுப்பும் தினேஷின் மனதை விட்டு அகலவில்லை.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒரு மதியம் தினேஷ் தன் பைக்கில் (Bike) அன்வியை அழைத்துக்கொண்டு அவளது கசின் வீட்டிற்குச் சென்று கொண்டிருந்தான்.

போகும் வழியில் பைக்கில் பெட்ரோல் (Petrol) தீரும் நிலையில் இருந்ததால், தினேஷ் அருகில் ஏதாவது பெட்ரோல் பங்க் (Petrol bunk) இருக்கிறதா என்று தேடிக்கொண்டே வண்டியை ஓட்டினான். ஒரு பெட்ரோல் பங்க்கைப் பார்த்ததும் அங்கே திரும்ப ஆயத்தமானான்.

பின்னால் அமர்ந்திருந்த அன்வி, "இங்க போட வேண்டாம் தினேஷ்... நேராப் போய் லெஃப்ட் (Left) எடு, அங்க ஒரு பெரிய பெட்ரோல் பங்க் இருக்கு, அங்க போட்டுக்கலாம்," என்று ஒரு குறிப்பிட்ட பெட்ரோல் பங்கிற்கு அவனை அழைத்துச் சென்றாள்.

அந்தப் பெட்ரோல் பங்கிற்குள் வண்டியை விட்டதும், அன்வி பைக்கிலிருந்து இறங்கி அங்கிருந்த மேனேஜரிடம் சென்று ஏதோ சொன்னாள். உடனே மேனேஜர் பவ்யமாக, பங்க் ஊழியரை அழைத்துத் தினேஷின் பைக்கில் டேங்க் ஃபுல்லாக (Tank full) பெட்ரோல் அடிக்கச் சொன்னார்!

தினேஷ் பர்ஸை (Purse) எடுத்துப் பணம் கொடுக்கப் போனபோது அன்வி அவனைத் தடுத்தாள். அவன் திரும்பி அந்த மேனேஜரைப் பார்த்தபோது, அவரோ "பணம்லாம் வேணாம் தம்பி... நீங்க போலாம்!" என்பது போல் சைகை காட்டி அனுப்பி வைத்தார்!

தினேஷ் சுத்தமாகக் குழம்பிப் போனான். பங்கிலிருந்து வெளியே வந்ததும், "ஏய் அன்வி... என்னடி இது? எப்படி நமக்கு ஃப்ரீயா (Free) டேங்க் ஃபுல்லா பெட்ரோல் போடுறாங்க?" என்று கேட்டதற்கு, "அது எங்களுக்கு ரொம்பத் தெரிஞ்சவங்க பங்க்தான்டா, விடு!" என்று சாதாரணமாகச் சொன்னாள் அன்வி.

அந்தக் குழப்பத்தோடேயே இருவரும் அன்வியின் கசின் அக்கா வீட்டிற்குச் சென்றனர்.

கதவைச் சாத்தி லாக் செய்துவிட்டுப் படுக்கையறைக்குள் சென்றதும், இருவரும் ஆடைகளைக் களைந்து ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாகத் தீவிரமான காம ஆட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். அன்வி தினேஷின் மீது ஏறி அமர்ந்து சவாரி செய்து அவனது மொத்த சக்தியையும் உறிஞ்சினாள்.

உடலுறவு முடிந்து இருவரும் உடைகளை அணிந்து சரிசெய்துகொண்டு ஹாலுக்கு வந்தபோது, திடீரென வீட்டின் முன்பக்கக் கதவு வெளியில் இருந்து சாவியால் வேகமாகத் திறக்கப்பட்டது!

அன்வியின் கசின் அக்கா, எப்போதும் இல்லாத பதற்றத்தோடும் அவசரத்தோடும் விறுவிறுவென உள்ளே வந்தாள்.

உள்ளே இருந்த அன்வியையும் தினேஷையும் பார்த்ததும் அவள் பதறிப்போய், "ஏய் அன்வி... இன்னைக்கு இங்க வர்றதா என்கிட்ட சொல்லவே இல்லையேடி! 'மாமா' திடீர்னு வர்றேன்னு சொல்லியிருக்காரு... அதோ கார் சத்தம் கேக்குது பாரு, வந்துட்டாருன்னு நினைக்கிறேன்!" என்றாள் படபடப்புடன்.

அன்வியோ சட்டென்று சுதாரித்து, "இதோ கிளம்பிட்டோம் அக்கா!" என்றாள்.

அப்போது தினேஷின் கண்களும், அன்வியின் அக்காவின் கண்களும் இயல்பாகச் சந்தித்தன. அந்தப் பதற்றத்திலும் அவனைப் பார்த்து அழகாகச் சிரித்தாள் அவள். பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக, ஒரு சினிமா நடிகையைப் போல இருந்தாள்.

தினேஷைப் பார்த்து, "அவசரமா இப்படி உங்களை அனுப்புறதுக்கு சாரி (Sorry)..." என்றாள் அவள்.

தினேஷ் புன்னகையுடன், "இட்ஸ் ஓகே (It's okay)," என்றான்.

பின் மூவரும் வாசலுக்குச் சென்றனர்.

அப்போது வீட்டின் முன் நின்ற ஓர் ஆடம்பரச் சொகுசுக் காரிலிருந்து இறங்கினார், அன்வியையும் அவள் அக்காவையும் பதற்றப்படுத்திய அந்த 'மாமா'.

மொடமொடவென்ற வெள்ளை வேட்டி சட்டையில், கழுத்தில் தடிமனான தங்கச் செயினோடு, சற்று வயது அதிகமாகத் தெரிந்தாலும் ஓர் ஆஜானுபாகுவான மனிதர் காரிலிருந்து இறங்கி வீட்டை நோக்கி வந்தார்.

அவரைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் தினேஷ் அப்படியே உறைந்து போனான்!

ஏனென்றால், அங்கே வந்து நின்றது சாதாரண ஆள் அல்ல; அதுவரை தினேஷ் டிவி செய்திகளிலும் (TV News), பிரம்மாண்டமான போஸ்டர்களிலும் மட்டுமே பார்த்திருந்த மிகப்பெரிய அரசியல்வாதி (Powerful Politician)!

அந்த அரசியல்வாதி அன்வியைப் பார்த்துப் புன்னகைத்து, "என்னம்மா அன்வி, எப்படி இருக்க? காலேஜ்லாம் நல்லாப் போகுதா?" என்று அன்பாக நலம் விசாரித்தார்.

பின்னர், ஓரமாக மிரண்டு போய் நின்றிருந்த தினேஷைப் பார்த்துப் புருவத்தை உயர்த்தி, "யாரு இந்தத் தம்பி?" என்று கேட்டார்.

அன்வி உடனே எச்சில் விழுங்கிக்கொண்டு, "மாமா... இவன் தினேஷ். என்னோட காலேஜ் ஃபிரெண்ட் (Friend)... கிளாஸ்மேட் (Classmate). ஒரு வேலையா இந்தப் பக்கம் வந்தோம், அப்படியே அக்காவைப் பார்க்கலாமேன்னு வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டு வந்தேன்," என்று அவசரமாக அறிமுகப்படுத்தினாள்.

"அப்படியா... நல்லாப் படிங்க தம்பி," என்று அந்த அரசியல்வாதி சாதாரணமாகச் சொல்லிவிட்டு, அன்வியின் அக்காவின் தோளில் உரிமையோடு கையைப் போட்டு வீட்டினுள் செல்ல, அன்வி உடனே தினேஷின் கையைப் பிடித்துப் பைக்கை நோக்கி அழைத்து வந்தாள்.

தினேஷ் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்து அன்வியை அழைத்துக்கொண்டு காலேஜ் நோக்கிப் புறப்பட்டான். வழியில் அன்வியிடம், சற்று முன் பார்த்தவர் அந்தப் பிரபல அரசியல்வாதிதானே எனக் கேட்டு உறுதிப்படுத்திக்கொண்டான். அன்வியும், "ஆமாம்," என்றாள்.

பின், "அவருக்கும் உன் கசின் அக்காவிற்கும் என்ன உறவு?" என்று கேட்டான்.

"உனக்கு என்ன தோணுது?" என்றாள் அன்வி.

"அவங்க அவரோட மிஸ்ட்ரஸ் (Mistress / Side chick) தானே?" என்றான் தினேஷ்.

"கரெக்ட்!" என்றாள் அன்வி சாதாரணமாக.

சற்று நேரம் அமைதியாகப் பைக்கை ஓட்டி வந்தான் தினேஷ்.

அன்வியே தொடர்ந்தாள், "அது ஒரு பெரிய கதைடா. அவர் எங்களுக்கு ஒருவிதத்துல தூரத்துச் சொந்தமும் கூட."

"ஓ... அப்படியா?" என்றான் தினேஷ்.

"உனக்கு வேற எதுவும் கேட்கத் தோணலையா?" என்றாள் அன்வி.

"என்ன கேட்கணும்?" என்றான் தினேஷ்.

"என் கசின் அக்காதான் அவரோட 'கீப்' (Keep). என்னைச் சின்ன வயசுல இருந்தே பார்த்துப் பழகுனதால, என்னை ஒரு குழந்தையாத்தான் பார்ப்பாரு," என்றாள் அன்வி. அதுதான் உண்மையும் கூட!

"இட்ஸ் ஓகே அன்வி... நான் எதுவும் உன்னைப் பத்தித் தப்பா நினைக்கல," என்றான் தினேஷ்.

"இன்னொன்னு சொல்றேன் கேள்... அவர் எனக்குத் தாத்தா முறை ஆகணும். நான் கொஞ்சம் வளர்ந்து அவரைத் 'தாத்தா'ன்னு கூப்பிட்டப்போ, 'மாமான்னு கூப்பிடு'ன்னு சொல்லிட்டாரு!" என்றாள் அன்வி.

இதைக் கேட்டு தினேஷ் வாய்விட்டுச் சிரித்தான். அதுவரை உள்ளுக்குள் பதற்றமாகவே இருந்த அன்வி, தினேஷ் சிரிப்பதைப் பார்த்துத் தானும் சிரித்துச் சற்று நிம்மதியடைந்தாள்.

இருவரும் காலேஜ் வந்து சேர்ந்தனர். தினேஷ் அன்வியைச் சந்தேகிக்கவில்லை என்றாலும், அன்றைய நிகழ்வுகள் அவனுக்குள் சற்றே எச்சரிக்கை உணர்வைக் கொடுத்தன. அன்வியுடனான காதலில் ஏற்கனவே சற்றே இருந்த நெருடல், இப்போது மேலும் கொஞ்சம் அதிகமாகியது. ஆனால் அன்வியோ, எந்த நெருடலும் இல்லாமல் தினேஷை மனதாரக் காதலித்தாள்.
[+] 2 users Like Nsme's post
Like Reply
306,111 views




Users browsing this thread: Nibsa69, 11 Guest(s)